ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ

στις

 Τα κόκκινα πιάτα της Κοκκινιάς

 

Με κοκκινέλι, ρετσίνα, τσίπουρο, ουζάκι και παραδοσιακά μεζεδάκια, που κουβαλάνε τη γεύση και το άρωμα της Ιωνίας, αλλά και πιάτα με επιροές από άλλες πατρίδες,  διασκεδάζει ο κόσμος σήμερα στην Κοκκινιά.

 

Την Κοκκινιά τη θυμόμουν πολύ αμυδρά, είχα να πάω από παιδάκι, όταν πηγαίναμε με τον πατέρα μου επίσκεψη στην οικογένεια της αδελφής του. Ο θείος μου, ο άντρας της, δεν ήταν Μικρασιάτης, ήταν όμως  «κόκκινος», έτσι τον λέγανε στο σπίτι κι εγώ πιτσιρίκι τότε πριν καλά καλά πάω στο σχολείο, είχα συμπεράνει  πως γιαυτό μένανε σ’ εκείνη τη γειτονιά. Για τους Μικρασιάτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην Κοκκινιά και τριγύρω στη Νεάπολη, τον Κορυδαλλό, τη Νίκαια, τα Καμίνια και το Κερατσίνι, από αυτόν άκουσα για πρώτη φορά. Μας έλεγε για την κουζίνα τους -μάγειρας άλλωστε ήτανε- αλλά και για τους  ρεμπέτες και τα τραγούδια τους, που δονούσαν κάποτε τις ψυχές των ανθρώπων. Και βέβαια για την κατοχή, τις εκτελέσεις των γερμανών και το αντάρτικο. 

Ενιωσα, λοιπόν, να με πνίγει μεγάλη συγκίνηση εκείνο το σούρουπο τις προάλλες που περπατούσα στα ήσυχα δρομάκια με τα χαμηλά προσφυγικά σπίτια, που ζουν ακόμη στην Κοκκινιά, περιποιημένα και διακριτικά. Στην Τσαλδάρη, το δρόμο της «Φραγκοσυριανής» του Βαμβακάρη και τα περιβόητα κέντρα του «Περιβόλα» και του «Κεφάλα», απ’ όπου ξεκίνησαν οι πιο μεγάλες λαϊκές μας φωνές, μπουζούκια δεν υπάρχουν πια.   Ούτε διασκεδάζει ο κόσμος όπως διασκέδαζε τότε το ’50 και το ’60. Σύντομα θα κλείσει και το μπακάλικο του Τσακανίκα, που εδώ και σαράνταπέντε χρόνια πουλάει το δικό του κρασί μαζί με μεζέ στη γωνία Ρούμελης και Πρεμετής. Τα περισσότερα κουτουκάκια έχουν δώσει τη θέση τους σε ψησταριές και μπαράκια, παρ’όλα αυτά, μερικά αντέχουν ακόμα, όπως το συμπαθητικό «ταβερνάκι του Μητσάκι» στη γωνία Δομοκού και Λεβαδείας. Ομως φαίνεται ότι σιγά σιγά κάτι αλλάζει και η Κοκκινιά ζωντανεύει πάλι. Ισως γιατί ξέρει να διασκεδάζει με κοκκινέλι, καλούς μεζέδες και έναν τρόπο νοσταλγικό, γλυκό, ανθρώπινο και σίγουρα πάρα πολύ παρεϊστικο, όπως συμβαίνει στα μαγαζιά που πήγαμε κι εμείς…

 

Το εστιατόριο του «Στρατηγόπουλου» : είναι το πιο παλιό της περιοχής και γνώρισε δόξες τότε που ο κόσμος πήγαινε στην Κοκκινιά για να ακούσει λαϊκά. «Ο Τσιτσάνης, ο Βαμβακάρης, η Μαρίνα Νίνου, ο Καζαντζίδης, η Μαρινέλλα, η Καίτη Γκρέι, ο Διονυσίου, όλοι από εδώ ξεκίνησαν και όταν τέλειωναν το τραγούδι έρχονταν στο μαγαζί για να φάνε» λέει ο Γιάννης Τσάκος, ο σημερινός ιδιοκτήτης, που ανέλαβε το εστιατόριο πριν από δώδεκα χρόνια. Εκείνες τις εποχές μαζευόταν «καλός κόσμος καλλιτεχνικός, αριστοκρατία από την Αθήνα και την Κηφισιά» Ακόμη και η Εθνική Ελλάδος επί Ντάνου και Πετρόπουλου εδώ ερχόταν για να φάει πριν φύγουνε ταξίδι. Το εστιατόριο λειτουργούσε όλο το εικοσιτετράωρο με τρεις βάρδειες και φημιζόταν για την ποιότητα και τις γεύσεις του.  Σήμερα μαγειρεύει σχεδόν αποκλειστικά για τους ανθρώπους της γειτονιάς, που ξέρουν ότι εδώ θα φάνε σπιτικά σουτζουκάκια, ντολμάδες, κρεατικά, αρνί και μοσχάρι, παστίτσια, κεφτέδες, μουσακάδες και  ότι άλλο βάζει στην κατσαρόλα της μια τυπική νοικοκυρά. Στις 6 το απόγευμα όλα τα φαγητά  έχουν τελειώσει και το μαγαζί κλείνει για να ανοίξει πάλι στις 4 το πρωί. Την ώρα αυτή συναντιούνται οι μπαρόβιοι που πάνε για ύπνο με τους εργάτες που ξεκινάνε για την ιχθυόσκαλα, τις κρεαταγορές και τα μανάβικα και περνάνε από του «Στρατηγόπουλου» για ένα πιάτο δυναμωτικό πατσά, «καλύτερο και από αυτόν της Θεσσαλονίκης», όπως, λέει περήφανα ο ιδιοκτήτης.

Εστιατόριο «Στρατηγόπουλου», 7ης Μαρτίου 1944 46 (πρώην Κονδύλη), τηλ:210-4917470

 

Το «Αιγυπτιακόν» βρίσκεται στην οδό Π. Τσαλδάρη (την παλιά οδό 8) από το 1924 και ήταν το πρώτο κεμπαπτζίδικο που άνοιξε στην Ελλάδα και μάλλον το πρώτο της Ευρώπης. Σήμερα το έχει ο Μισάκ μαζί με την αδελφή του Αζνίβ, που συνεχίζουν με σεβασμό την παράδοση του παπού τους χωρίς να αλλάξουν τίποτα στο παλιό μαγαζί. Αρμένης ο Ισαάκ Ανισπικιάν έφυγε από τη Μικρα Ασία πρίν από την καταστροφή, διωγμένος από το φόβο για όσα επρόκειτο να συμβούν. Στην αρχή πήγε στην Αίγυπτο -εξ ού και το όνομα του μαγαζιού του- προτίμησε όμως τελικά να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Μαζί του έφερε τη μυστική συνταγή του κεμπάπ, που αργότερα την άφησε στο γιο του τον Σετράκ κι αυτός με τη σειρά του στα δικά του παιδιά. «Παλιά δεν υπήρχε κιμαδομηχανή. Ξεκοκαλίζανε το κρέας, το ξεψαχνίζανε και το κάνανε κιμά στο χέρι με δυο μπαλτάδες. Ούτε ηλεκτρικό υπήρχε, ακόμη και το γύρο στα κάρβουνα τον ψήνανε» λέει ο Μισακ. Αυτό είναι το μόνο που άλλαξε από τότε, όλα τα άλλα έχουν μείνει τα ίδια στο ιστορικό κεμπαπτζίδικο που σερβίρει παραδοσιακά κεμπαπ από μοσχάρι και αρνάκι, λεχματζούν, πίτα Καισαρείας, σουτζούκια και παστουρμάδες.

Στο ψηλοτάβανο «Αιγυπτιακόν» ο χρόνος έχει σταματήσει πολλές δεκαετίες πριν. Τα παλιά  πλακάκια, το μεγάλο ξύλινο ψυγείο στην είσοδο απέναντι από την ψησταριά, ο καθρέφτης που «αδυνατίζει» στο βάθος απέναντι από την είσοδο και η εντυπωσιακή συλλογή με τα ξυλόγλυπτα αφρικάνικα αγαλματάκια έχουν μείνει στη θέση που τα άφησε ο Σετράκ Ανισπικιάν. Είχε αρχίσει να δουλεύει από 9 χρονών στο μαγαζί, κοντά στον πατέρα του και τα παιδιά του δεν θυμούνται να είχε γυρίσει ποτέ πριν από τις τρεις το πρωί στο σπίτι. Σήμερα το μαγαζί ανοίγει καθημερινά από τις 6μμ-1π.μ. ενώ το καινούργιο του «αδελφάκι» που έχει ανοίξει απέναντι ακριβώς, τις καθημερινές ανοίγει από τις 11 το πρωί, ο κατάλογός του έχει εμπλουτιστεί με σουβλάκια, μπιφτέκια και γύρο, ενώ εξυπηρετεί την ευρύτερη περιοχή και με delivery.

«Το Αιγυπτιακόν», Π. Τσαλδάρη 5, τηλ: 210-4912217 & Π.Τσαλδάρη 4, τηλ: 210-4251453

 

«Αργάμιση» Στρίβοντας από την Πειραιώς δεξιά προς Νίκαια και Κορυδαλλό θα περάσετε μέσα από τα Καμίνια και θα βρεθείτε στην καρδιά της παλιάς Κοκκινιάς.  Εκεί στην οδό Αγίων Αναργύρων  άνοιξε πρόσφατα το μεζεδοπωλείο «Αργάμιση», στη θέση ενός ουζάδικου, που ονομαζόταν «Το ποτηράκι της καρδιάς». Πιο παλιά το μαγαζί ήταν μπακάλικο  που πούλαγε και χύμα κρασί.  Ακόμα είναι στη θέση τους τα παλιά βαρέλια και τα συμπαγή ρολά που είναι κατεβασμένα όταν το μαγαζί είναι κλειστό. Ο σημερινός ιδιοκτήτης δεν είχε καμμιά σχέση με την Κοκκινιά. Ο Ιωακείμ Χατζησοφρωνίου είναι γέννημα θρέμμα της Καλλιθέας με καταγωγή Κωνσταντινοπολίτικη.

Πρώην μηχανικός του εμπορικού ναυτικού τα πρωϊνά ασχολείται με τη ναυτιλία, το ίδιο και η αδελφή του η Κική, τα βράδυα όμως τα δύο αδέλφια προσφέρουν ζεστή φιλοξενία και πολίτικη κουζίνα σε φίλους, γνωστούς, περαστικούς, αλλά και φοιτητόκοσμο και γείτονες από την Κοκκινιά. Ο Ιωακείμ και η γυναίκα του η Γεωργία έχουν γυρίσει όλη την Ελλάδα για να βρουν τα καλύτερα: λάδι από την Καλαμάτα, σύγλινο με πορτοκάλι από τη Μάνη, πικάντικη φέτα από τον Παρνασσό κι άλλα πολλά. Στην κουζίνα ο νεαρός Παντελής μαγειρεύει ελαφρά και «μαμαδίστικα»: αφράτα κεφτεδάκια,  σουτζουκάκια, ντολμαδάκια γιαλαντζή με σάλτσα γιαουρτιού, πατάτες τηγανητές με τη φλούδα και κομμένες στο χέρι φυσικά, τυροκροκέτες, μπεκρή μεζέ, και όποιο άλλο φαγάκι φανταστείς και λαχταρίσεις  να έχει στον κατάλογό του ένα καλό μεζεδοπωλείο.  Το «Αργάμιση» ανοίγει αργά, εννιά- εννιάμιση και μένει ανοιχτό όσο πάει, εξ ου και το όνομα. Πέμπτη βράδυ και Κυριακή μεσημέρι παίζουν κιθάρα και μπουζούκι -έντεχνο και λαϊκό- δύο φοιτητές ενώ Παρασκευή και Σάββατο δύο επαγγελματίες μουσικοί παίζουν ρεμπέτικα και λαϊκά. Κυριακή βράδυ και Δευτέρα το μαγαζί είναι κλειστό.

Αργάμιση, Αγίων Αναργύρων 66, Π. Κοκκινιά-Πειραιάς, τηλ: 210-4910300

 

«Πυροφάνι». Οι καλές ταβέρνες μου είπε μια βέρα Κοκκινιώτισσα μερακλού είναι πια στα Καμίνια: «εκεί πάμε τώρα εμείς για να φάμε και να διασκεδάσουμε».  Εκεί λοιπόν, στα σύνορα της Κοκκινιάς με τα Καμίνια βρήκαμε το «Πυροφάνι», που μαζεύει την πελατεία του από το Πέραμα και την Ελευσίνα αλλά και από τη Βούλα και την Κηφισιά. Ο ιδιοκτήτης του Νίκος Λασπάκης, που είναι γέννημα θρέμμα Απολλωνιστής από γονείς Μικρασιάτες, το άνοιξε πριν από 12 χρόνια, εκεί που παλιότερα -από το 1922 παρακαλώ-  υπήρχε ένα καφενείο.  Εκατόν σαράντα μεζεδάκια με κρεατικά και θαλασσινά ετοιμάζονται από τον Νίκο και την Ευανθία που γεννήθηκε μεν στην Αμερική αλλά οι ρίζες της πάνε στη Μικρασία, τη Μύκονο και τη Σαντορίνη.  Ο κόσμος έρχεται εδώ κυρίως για τους ψαρομεζέδες και τις χορτόπιτες της Ευανθίας – φανταστείτε ότι μέχρι και σνίτσελ κροκοδείλου με μανιτάρια αλά κρεμ μαγειρεύει- και βέβαια για τη φρέσκια τσιπούρα, το καλαμάρι, τη φρέσκια σουπιά  γεμιστή με τυροκαφτερή και το λιαστό χταπόδι που ψήνει ο Νίκος στα κάρβουνα. Και ξέρετε που είναι η ψησταριά; Εξω ακριβώς από το μαγαζί σ’ ένα πήλινο πιθάρι, που ο Νίκος έχει μετατρέψει σε φουφού και όταν ψήνει εκεί, ευωδιάζει όλη η γειτονιά!

Το μαγαζί είναι ανοικτό καθημερινά από τις 11 το πρωί μέχρι αργά το βράδυ, κλείνουν μόνο ανήμερα την Πρωτοχρονιά και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και  Κυριακή μεσημέρι έχει ζωντανή μουσική.

Πυροφάνι, Δωδεκανήσου & Χίου 1 (πεζόδρομος), πλατεία Καμινίων, τηλ: 210-4208727

 

 

ΟΙ «ΚΟΚΚΙΝΕΣ» ΣΥΝΤΑΓΕΣ

 

Τα σμυρνέϊκα σουτζουκάκια

του «Στρατηγόπουλου»

 

Υλικά για 15-18 μερίδες

 

2 κιλά κιμά φρέσκο (1,5 κιλό μοσχαρίσιο -ελιά και

1/2 κιλό χοιρινό σπάλα)

2 χούφτες γαλέτα

2 ξερά κρεμμύδια ψιλοκομμένα

1 μεγάλο μάτσο μαϊντανό ψιλοκομμένο

2 αυγά

2 σκόρδα λιωμένα

1κ.σ. πιπέρι, 1κ.σ. αλάτι, 1κ.σ. κίμινο και 1κ.σ. ρίγανη

λίγο αλεύρι

ελαιόλαδο για τηγάνισμα

Για τη σάλτσα: 1 ποτηράκι του κρασιού ελαιόλαδο, 1ποτηράκι αλεύρι,

1 κ.σ. πελτέ ντομάτας

2 ποτηράκια κρασί

2-3 ώριμες φρέσκιες ντομάτες ή ένα κουτί ντοματάκια

 

Ζυμώνουμε καλά τον κιμά μαζί με τη γαλέτα, τα κρεμμύδια, τα σκόρδα, τα αυγά, το αλατοπίπερο, το κίμινο και τη ρίγανη και πλάθουμε μακρόστενα σουτζουκάκια. Τα αλευρώνουμε ένα-ένα, τα τηγανίζουμε και τα αφήνουμε στην άκρη πάνω σε απορροφητικό χαρτί. Βάζουμε το λάδι σε μια κατσαρόλα να ζεσταθεί, ρίχνουμε το αλεύρι ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να πάρει λίγο χρώμα, προσθέτουμε και τον ντοματοπελτέ και συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Σβήνουμε με το κρασί, προσθέτουμε τη φρέσκια ντομάτα ξεφλουδισμένη και τριμένη και αφήνουμε τη σάλτσα να βράσει. Οταν είναι έτοιμη τοποθετούμε τα σουτζουκάκια στην κατσαρόλα, προσθέτουμε ζεστό νερό μέχρι να τα σκεπάσει, και τα αναδεύουμε απαλά. Οταν πάρουν 1-2 βράσεις σβήνουμε τη φωτιά, αφήνουμε τα σουτζουκάκια για λίγο μέσα στη σάλτσα τους να τραβήξουν και τα σερβίρουμε με πουρέ, πατάτες τηγανητές ή ρύζι.

 

Γιαουρτλού κεμπάπ

Από το «Αιγυπτιακόν

 

Υλικά για 4 άτομα

8 πίτες

Για τη σάλτσα γιαουρτιού

1/2 κιλό (ή 2 κεσεδάκια) γιαούρτι στραγγιστό

1 κρασοπότηρο νερό

1/2 σκελίδα σκόρδο λιωμένη

1 κοφτό κουταλάκι αλάτι

 

Για τη σάλτσα ντομάτας

1 κονσέρβα ντοματάκια

1 μικρή πιπεριά πράσινη ψιλοκομμένη

λίγο λάδι

1 κοφτό κουταλάκι αλάτι

λίγο καφτερό κόκκινο πιπέρι

1 πρέζα ζάχαρη

σουμάκ (θα το βρείτε στα μπαχαράδικα)

 

Ανακατεύουμε το γιαούρτι με το νερό το σκόρδο και το αλάτι και τα χτυπάμε για λίγο στο μίξερ. Ρίχνουμε κατόπιν τη σάλτσα γιαουρτιού σε μια μικρή κατσαρόλα και τη ζεσταίνουμε σε πολύ χαμηλή φωτιά προσέχοντας να μην κόψει.

Βάζουμε τα υλικά για τη σάλτσα ντομάτας όλα μαζί σε μια κατσαρόλα και τη βράζουμε μέχρι να δέσει. 

Ψήνουμε τις πίττες στο γκριλ ή στα κάρβουνα μέχρι να γίνουν τραγανές, τις κόβουμε σε μικρά κομμάτια και τις μοιράζουμε σε τέσσερα βαθειά πιάτα. Τοποθετουμε από πάνω το κρεατικό της επιλογής μας (ψημένα μπιφτέκια, γύρο ή σουβλάκια από κρέας ή κοτόπουλο,) περιχύνουμε με το χλυαρό γιαούρτι, ρίχνουμε αχνιστή σάλτσα ντομάτας και πασπαλίζουμε με σουμάκ.

 

Μπεκρή μεζέ

Από το «Αργάμιση»

Υλικά για 6 μερίδες

 

1 κιλό μοσχάρι σπάλα

50 ml ελαιόλαδο

3 σκόρδα ψιλοκομμένα

1/2 φλ.τσαγιού φρέσκο κρεμμύδι

1/2 φλ.τσαγιού ξερό κρεμμύδι

2 κ.σ. καυτερή πιπεριά

1 κ.γλ. κόκκινο πιπέρι

200-300 ml κόκκινο κρασί

300 γρ φέτα

3 φύλλα δάφνη, αλατοπίπερο

Σάλτσα ντομάτα

2 κουτιά ντοματάκια

3 κ.σ. ελαιόλαδο

1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο

1 σκόρδο

1 κ.γλ. αλάτι και 1 κ.γλ. πιπέρι

3 κ.σ. μαύρη ζάχαρη

1 1/2 κ.σ.φρέσκος βασιλικός (προαιρετικά)

 

Ετοιμάζουμε πρώτα τη σάλτσα ντομάτα. Σωτάρουμε ελαφρά το κρεμμύδι και το σκόρδο στο ελαιόλαδο, προσθέτουμε τα ντοματάκια λιωμένα, το αλατοπίπερο και τη ζάχαρη και αφήνουμε τη σάλτσα να βράσει σε χαμηλή φωτιά μέχρι να δέσει. Στο τέλος προσθέτουμε και τα φυλλαράκια του βασιλικού. Καθαρίζουμε το κρέας από το λίπος του και το βάζουμε σε μια κατσαρόλα με λίγο νερό, αλάτι και τη δάφνη να ζεματιστεί για μισή ώρα. Το κρυώνουμε, το ξεπλένουμε και το κόβουμε σε μπουκιές. Σε μια άλλη κατσαρόλα σωτάρουμε διαδοχικά ανά δύο λεπτά το φρέσκο κρεμμύδι, το ξερό κρεμμύδι, το σκόρδο και την πιπεριά μέχρι να μαραθούν. Προσθέτουμε το κρέας και ανακατεύουμε σε δυνατή φωτιά για περίπου 5-10 λεπτά. Σβήνουμε με το κρασί και προσθέτουμε τη σάλτσα ντομάτα. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε το φαγητό να βράσει 10 λεπτά. Προσθέτουμε τη φέτα τριμμένη και δοκιμάζουμε αν χρειάζεται αλατοπίπερο.

 

Η θαλασσομακαρονάδα της Ευανθίας

Από το «Πυροφάνι»

Υλικά για 2 άτομα

 

1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο

3 σκελίδες σκόρδο λιωμένο

παρθένο ελαιόλαδο

3 ώριμες ντομάτες

1κ.γλ.πελτέ (προαιρετικά)

1 ποτηράκι κρασί ροζέ

1 πρέζα θυμάρι

λίγο μαϊντανό ψιλοκομμένο

αρωματικά της αρεσκείας σας

1 μικρή πιπεριά καυτερή ψιλοκομμένη

λίγες σταγόνες ταμπάσκο

1/2 πακέτο μακαρόνια

6-8 γαρίδες μεσαίου μεγέθους

4 κυδώνια

4 αχιβάδες

4 χτένια

 

Τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και μόλις πάρει λίγο χρώμα ρίχνουμε το σκόρδο. Ανακατεύουμε καλά γιατί δεν πρέπει να μαυρίσουν, σβήνουμε με κρασί, και ρίχνουμε τη ντομάτα, αλάτι, πιπέρι, και τα αρωματικά δεμένα σε ένα πουγκάκι από τούλι. Αν η ντομάτα είναι ξυνή (τον χειμώνα) προσθέτουμε λίγη ζάχαρη και ντοματοπελτέ. Οταν η σάλτσα βράσει και δέσει προσθέτουμε πρώτα τα οστρακοειδή καλά πλυμμένα. Μόλις αρχίσουν να ανοίγουν ρίχνουμε και τις γαρίδες και αφήνουμε να βράσουν για 2-3 λεπτά. Τα βγάζουμε ένα ένα με μια τσιμπίδα, πετάμε το πουγκί με τα αρωματικά και ρίχνουμε στην κατσαρόλα τα μακαρόνια και την πιπεριά. Αν χρειάζεται προσθέτουμε λίγο ζεστό νερό και ανακατεύουμε για να μην κολήσουν. Οταν τα μακαρόνια είναι έτοιμα τα σερβίρουμε σε πιατέλα, τοποθετούμε από πάνω τα θαλασσινά, πασπαλίζουμε με φρεσκοκομμένο μαϊντανό και πιπέρι και προαιρετικά τα συνοδεύουμε με τυρί τριμμένο.

(Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2005)

 

 

 

 

Advertisements

5 Σχόλια Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΙΤΣΟΣ λέει:

    »Τα Βαρέλια του Τσακανίκα»
    Οκτώβρης 2007
    Σε μια γωνιά της Κοκκινιάς υπήρχε μέχρι σήμερα
    μια μπακαλοταβέρνα ονόματι »ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ» όνομα
    το οποίο προήλθε από τον κυρ-ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΑΚΑΝΙΚΑ
    (σήμερα 80 ετών), ο οποίος μεγαλώνοντας στην
    επιχείρηση του πατέρα του, αγάπησε την δουλειά
    και πήρε τα ηνία της επιχείρησης. Αγάπησε το
    καλό κρασί φτιάχνοντας το στα δρύινα βαρέλια του
    πατέρα του (τα οποία είναι εκατό και πλέον χρόνων σήμερα), με μοναδική συνταγή στην ρετσίνα, από μούστο ΜΕΣΟΓΕΙΩΝ. Αυτά λοιπόν τα βαρέλια πήραμε εμείς, με την ίδια συνταγή, το ίδιο μεράκι, και κάτω από την επίβλεψη του κυρ-ΒΑΣΙΛΗ, φτιάχνουμε το ίδιο κρασί.

    ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΩΑΚΕΙΜ 17 & ΦΙΛΗΝΤΑ 42-46
    ΝΙΚΑΙΑ
    ΤΗΛ 4906080
    Ν ΝΑ ΜΑΣ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ

    1. Ο/Η kikitri λέει:

      Καλές δουλειές και καλά κρασιά, νάστε καλά κι εσείς και ο κυρ Βασίλης

  2. Ο/Η tsakanikas giorgos λέει:

    να ειστε καλα που θυμαστε τον πατερα μου

    1. Ο/Η kikitri λέει:

      Σας ευχαριστώ! 🙂

  3. Ο/Η Φιδιας λέει:

    Πολυ καλα
    Σας ευχαριστώ
    Υπαρχουν ομως και αλλα πολλα κλασικα κουτουκακια που προσφερουν
    βαρελισιο κρασι καλά μεζεδακια και ζωντανη μουσικη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s