ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΞΕΒΑΝΗΣ – Γαλάζια Ακτή

στις

Απόλαυση δίπλα στο κύμα

To Grand Resort Lagonissi είναι φέτος στα πάνω του. (Κάτι το Mamma Mia – η πρώτη χολυγουντιανή ταινία που παρουσιάστηκε επίσημα στην Ελλάδα – με τη Μέρυλ Στριπ, τον Πιρς Μπρόσναν και τους  150-και βάλε-  δημοσιογράφους  από όλο τον κόσμο , κάτι οι συναυλίες με λαμπερές φωνές –ήρθε τελικά  η υπέροχη Μαντλίν Πεϊρού; δεν άκουσα- κάτι το Παγκόσμιο Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς που οργάνωσε το ΠΑΣΟΚ, και το πολυτελές συγκρότημα της παραλιακής ακούγεται καθημερινά) 

Στα συν του ξενοδοχείου  η ομάδα Μπαξεβάνη, βεβαίως, που φέτος έχει αναλάβει την κουζίνα της «Γαλάζιας Ακτής». Το μικρό κομψό εστιατόριο βρίσκεται πάνω στη θάλασσα.  Ενα απλό ξύλινο ντεκ (μη βάλεις γόβα στιλέτο δεν θα νιώθεις άνετα και πάρε κάτι ζεστό, μια ζακέτα, ένα σάλι – θα το χρειαστείς  γιατί μόλις μπεις στην τουαλέτα, θα παγώσεις είναι σίγουρο – εδώ και τρία χρόνια αναρωτιέμαι γιατί και όλο ξεχνάω να ρωτήσω…) και μια ανοιχτή κουζίνα συνθέτουν το χώρο. Μα δεν θα κοιτάς τι σου μαγειρεύουν  γιατί το θέαμα προς τη θάλασσα είναι καταπληκτικό. Είτε καθίσεις στο ακριανό τραπεζάκι  δίπλα στα βράχια  –είναι κάπως πιο απομονωμένο για περισσότερη ρομάντζα-  είτε ακριβώς δίπλα στα φωτισμένα διάφανα νερά η απόλαυση είναι η ίδια.  

 Θα σε υποδεχτεί η, όπως πάντα, γλυκειά και χαμογελαστή Ιωάννα Σταβάρα, που γύρισε μόλις από το Ντουμπάι. Το χειμώνα, η Ιωάννα δουλεύει στο εστιατόριο «Ελιά» του ξενοδοχείου «Mazestic» – ελληνικών συμφερόντων παρακαλώ- μας πληροφόρησε , μάλιστα, ότι όπου νάναι ανοίγει εκεί κάτω και ελληνικό delikatessen. Με άλλα λόγια η ελληνική γαστρονομία πάει καλά στο εξωτερικό.

Ο Μπαξεβάνης δεν ήταν εκείνο το βράδυ στη «Γαλάζια Ακτή», έχει φούριες έμαθα αυτό τον καιρό αφού μας ετοιμάζει μια ακόμη έκπληξη. Κάτι καινούργιο θα ανοίξει όπου νάναι κοντά στον ΄Αλιμο. Τον αντικαθιστούσε όμως επάξια ο αντ’αυτού Θανάσης Ρούσσος, ο συνεργάτης του και στο πολύ καλό «Εργαστήρι» του Συντάγματος που το καλοκαίρι λειτουργεί μόνο το μεσημέρι (όμως γιαυτό, όπως και για  τη «Γιορτή Μπαξεβάνη»– το αγαπημένο μου  concept-εστιατόριο” στο Χαϊδάρι θα σου γράψω μια άλλη φορά.)

Πώς φάγαμε; Μμμμ , εξαιρετικά, όπως πάντα, αν και αυτή τη φορά είχα κάποιες ενστάσεις. Δύο από τα πιάτα ήταν πολύ γλυκά για τον ουρανίσκο μας (προσωπικά δεν μου αρέσουν οι  πολύ γλυκειές γεύσεις)  πιο γλυκά και από τα επιδόρπια (τα οποία ήταν πολύ καλά) ΄Ηπιαμε ΄Οβηλο Λευκό του Κτήματος Βίβλια Χώρα, έχω την εντύπωση, όμως, ότι θα είχαμε απολαύσει περισσότερο αυτό το φαγητό με ένα Gewuerztraminer, όπως ο Φυσικός Γλυκύς της Βίβλιας Χώρας.

Τι φάγαμε; Εχουμε και λέμε.

 Μετά το amuse bouche -μια γαρίδα  με τσάτνεϊ (πάρα πολύ γλυκό για τα γούστα μου) και μια ροδέλα βραστό χταποδάκι  με λάπατο και ντομάτα-  για το καλωσόρισμα και την κλασική πια καυτή κακαβιά στο φλυτζανάκι  με τον παγωμένο αφρό και μια ιδέα αχινοσαλάτα στο κουταλάκι, ήρθε το πιάτο με τα ορεκτικά (πολύ καλό): μια καραβίδα πάνω σε μια φέτα μελιτζάνας και σάλτσα ντομάτα με κόκκους καφέ, τονάκι φιλέτο με spring roll ντομάτας και  αρμίρα και πεσκανδρίτα στον ατμό πάνω σε ένα στρώμα από καρότο κομένο σε κυβάκια με μια ελαφρώς καυτερή σάλτσα λεμονιού (μακράν η καλύτερη γεύση της βραδειάς!!!).

Συνεχίσαμε με τηγανητά φιλετάκια από μπαρμπούνι  σε σάλτσα πορτοκαλιού και ένα τέλεια μελωμένο ρολάκι μελιτζάνας. Τα φιλετάκια ήταν καλοτηγανισμένα και τραγανά και  η κρούστα τους έκανε ωραία αντίθεση με τη σάλτσα πορτοκαλιού, ήταν ένα πολύ γήινο πιάτο, αναρωτηθήκαμε όμως, γιατί να είναι τόσο γλυκειά η σάλτσα;;; Η πράσινη σαλάτα τυλιγμένη (με κρέμα από κατίκι στην καρδιά της) μέσα σε λεπτές λωρίδες αγγουριού και φιλετάκια αντζούγιας στην κορυφή ήταν ένα ευχάριστο διάλλειμα πριν από το κρεατικό. Διαλέξαμε ψητό ψαρονέφρι (καπνισμένο ελαφρά ώστε να θυμίζει κυπριακή λούντζα ) που ήρθε σερβιρισμένο μαζί με λίγο φίνο πουρέ μελιτζάνας, ένα καραμελωμένο σύκο γεμιστό με ξηρούς καρπούς και χαλούμι ψητό.

Να μην ξεχάσω να σου πω ότι το ψωμί -σήμα κατατεθέν του Μπαξεβάνη από χαρούπι ήταν πασπαλισμένο με λαδάκι και χοντρό αλάτι που μαζεύουν εκεί δίπλα στα βράχια. Εκεί επίσης μαζεύουν και την αρμίρα, όπως και  άλλο ένα θαλασσινό χορταράκι, που όμως δεν συγκράτησα το όνομά του.

Τα επιδόρπια του Γιάννη –του νεαρού ζαχαροπλάστη της ομάδας- αξίζουν πολλά και τα υποδεχτήκαμε με αναστεναγμούς. Το παγωτό φιστίκι -με τα καραμελωμένα φιστίκια-  ήταν υπέροχα απαλό και συνοδευόταν από ψητό μήλο πάνω σε  πολέντα, μια ιδέα γλυκειά. Το δεύτερο γλυκό (φαντάσου ένα φίνο cheese cake) ήταν μια ελαφριά μους καρύδας σκεπασμένη με φράουλες (δεν μ’αρέσει καθόλου η καρύδα αλλά αυτή η ήταν υπέροχη)  επάνω σε μια τραγανή βάση  από μπισκότο και χουρμάδες.  Στο διπλανό τραπέζι, είδα να πηγαίνουν άλλα γλυκά, ανάμεσά τους και κάτι σοκολατένιο, αλλά και από κεί ακούγαμε  αναστεναγμούς και σχόλια σε κάθε κουταλιά.

Πόσο θα πληρώσεις; Υπολόγισε ότι ένα δείπνο στη Γαλάζια Ακτή κοστίζει περίπου 80 ευρώ το άτομο χωρίς κρασί (130 ευρώ με κρασί και σαμπάνια για aperitif), αξίζει όμως τον κόπο, κάνε μια βόλτα μέχρι το Λαγονήσι και θα με θυμηθείς.

 

 

Advertisements

Ένα Σχόλιο Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η makis. λέει:

    poly kales oi syntages sou ..alla me ekeinh thn melitzanosalata ti 8a geinei????????????????????:):):):):)…….akoma perimenw to taper ….’h thn syntagh :):):)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s