Καλα κρασιά, ωραία τυριά και φίνο παξιμάδι – ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

στις

Τι να πω για την Κρητική φιλοξενία;

Δεν βρίσκω λόγια πια για να την περιγράψω. Κάθε φορά που κατεβαίνω στο νησί, είτε ιδιωτικά είτε καλεσμένη για επαγγελματικούς λόγους, έχω τη βεβαιότητα ότι κανείς και πουθενά αλλού δεν μπορεί να παραβγεί στους Κρητικούς που ακόμα και το καλοκαίρι, την περίοδο που ο τουρισμός τους απασχολεί πάρα πολύ, επιδεικνύουν το καλύτερό τους εαυτό. Αυτή τη φιλοξενία την γεύτηκα (κυριολεκτικά) για μια ακόμα φορά κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης «Κρασί και Ψωμοτύρι», που πραγματοποιήθηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στον Αγιο Νικόλαο της Κρήτης και στην Ελούντα υπό την αιγίδα του Δήμου Αγίου Νικολάου, της Περιφέρειας Κρήτης και της Ελληνικής Ακαδημίας Γεύσης. Στην οργάνωση, που ήταν κατά κοινή ομολογία ακόμη καλύτερη φέτος, συμμετείχαν ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ελούντας, η Αγροτική Επιτροπή του Δήμου Αγίου Νικολάου και το εστιατόριο Μπάρκο ενώ μέγας χορηγός ήταν το ξενοδοχείο Aquila Elounda Village.

Τα πιο σπουδαία πράγματα στη ζωή συμβαίνουν πάνω σε ένα τραπεζομάντηλο και κάτω από ένα σεντόνι έχει πει ένας μάγειρος και αυτή τη φράση θα την υιοθετήσω με όλη μου την καρδιά.  Πάνω  σε ένα τραπεζομάντηλο,  λοιπόν, γευτήκαμε σπουδαία  εδέσματα κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης «Κρασί και ψωμοτύρι» που έγινε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στον Αγιο Νικόλαο της Κρήτης και στη γειτονική Ελούντα.

Στο διήμερο (Σάββατο 19 & Κυριακή 20 Ιουλίου 2008) συμμετείχαν 21 Κρήτες παραγωγοί κρασιού, οι τυροκόμοι της Κρήτης  καθώς και η Ενωση παξιμαδιού του νησιού.  

Η εκδήλωση ξεκίνησε με ένα ενδιαφέρον σεμινάριο για το κρασί για επαγγελματίες, κατά τη διάρκεια του οποίου οινολόγοι, ειδήμονες του κρασιού και δοκιμαστές μοιράστηκαν τις γνώσεις τους και μας δίδαξαν ενδιαφέροντα πράγματα για τη σωστή συντήρηση και το σωστό σερβίρισμα του κρασιού που συμβάλλουν στην ακόμα μεγαλύτερη απόλαυσή του. Ο Θόδωρος Καλαθάκης αναφέρθηκε στην Αρμονία των Γεύσεων , ο Νίκος  Μηλιαράκης μίλησε για τη διαχείρηση του κρασιού στο εστιατόριο, ο Μάριος Νικηφορίδης έκανε ένα ολοκληρωμένο μάθημα για το σερβίρισμα του Κρασιού και τέλος η Μαρία Ταμιωλάκη μας έδωσε πληροφορίες για τη γευσιγνωσία των κρασιών.

Λίγο αργότερα είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε μερικά από τα ωραιότερα Κρητικά κρασιά μαζί με παξιμάδια και εκλεκτά τυριά.

Το βράδυ στην πλαζ του ΕΟΤ Αγ. Νικολάου, ο Αλέξανδρος Σακκάς, έμπειρος δοκιμαστής κρασιών,  στην ομιλία του με θέμα «Τυρί και κρασί:   Σχέση πάθους και απόλαυσης» παρουσίασε τους πέντε κατά τη γνώμη του, πιο ενδιαφέροντες συνδυασμούς κρασιών και τυριών –θα σας γράψω αργότερα γιαυτούς-, η Δέσποινα Παπαδήμα μίλησε για τον  Κρητικό Αμπελώνα και τον οινοτουρισμό,  ο Γιάννης Παπαδημητρίου ως εκπρόσωπος των τυροκόμων μας μίλησε για τα τυριά της Κρήτης και τέλος ο πρόεδρος των αρτοποιών Αντώνης Νεραντζούλης για το Κρητικό παξιμάδι. Μετά τις ομιλίες, διασκεδάσαμε όλοι μαζί στο πανηγύρι του Προφήτη Ηλία στον Σχινιά, ένα ωραίο χωριό πάνω από την Πλάκα.  Το γεμάτο φεγγάρι (είχε πανσέληνο το προηγούμενο βράδυ) φώτιζε την πλαγιά και λαμπύριζε μέσα στην ήρεμη θάλασσα, μ’άρεσε πολύ αυτό το βραδυνό ταξίδι που κάναμε μαζί με τη Μαρία Ταμιωλάκη. Σ’όλο το δρόμο μιλάγαμε για το κρασί και τις αναμνήσεις της από το Μπορντώ όπου σπούδασε…  

Στο πανηγύρι θαύμασα όλα αυτά τα νεαρά αγόρια και κορίτσια -το ένα πιο όμορφο από το άλλο- που χόρευαν ασταμάτητα κρητικούς χορούς με έξαψη. Το πανηγύρι γίνεται κάθε χρόνο στο (πολύ μεγάλο) προαύλιο του σχολείου. Σε μια σχολική αίθουσα που είχε μετατραπεί σε αυτοσχέδια κουζίνα, γυναίκες από το χωριό έβραζαν χοντρές μακαρούνες (σκιουφιχτά) μέσα σε μεγάλα καζάνια, που τα είχαν ζυμώσει λίγο πριν και τα στέγνωναν πάνω σε μια ξύλινη εξέδρα σε απλωμένα σεντόνια. Ηταν πεντανόστιμα και δεν μπορούσα να σταματήσω το τσιμπολόγημα όλο το βράδυ.  Φάγαμε ακόμα κρέας βραστό, από κατσίκα και ψητό μέσα σε αλουμινόχαρτο μαζί με πατάτες και τυρί.

Την Κυριακή το πρωί στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε σε μια αίθουσα του εστιατορίου Μπάρκο στην Κιτροπλατεία ακούσαμε με ευχαρίστηση από το Δήμαρχο του Αγίου Νικολάου κύριο Δημήτρη Κουνενάκη ότι η εκδήλωση αυτή θα γίνεται κάθε χρόνο.

 

Στη συνέχεια, σε  μια εκδήλωση κλειστή για το κοινό  δοκιμάσαμε και πάλι μια σειρά από εξαιρετικά κρασιά, τυριά και παξιμάδια.  Στη διάρκεια της γευσιγνωσίας ξεχώρισα τέσσερα εξαιρετικά κρητικά κρασιά, τα αγαπημένα μου.   Τώρα, ονειρεύομαι να κάνω  ένα τραπέζι στο σπίτι μου για να τα προσφέρω στους φίλους μου.

·    Το λευκό Golden Fumee (Κτήμα Μιχαλάκη) δοκιμάστε το με λευκά μαλακά τυριά και θα με θυμηθείτε

·   To ροζέ Πρόφαση του Μηνά Ταμιωλάκη  (το καλύτερο ελληνικό ροζέ κατά τη γνώμη μου) από το Χουδέτσι του νομού Ηρακλείου, πάει με τα πάντα (ειδικά με την Κινέζικη και την Ιταλική κουζίνα)

·     Το Silva του Δασκαλάκη από το Ηράκλειο (ποικιλίες Syrah και Κοτσιφάλι), ένα πλούσιο βαθυκόκκινο κρασί με μακρυά επίγευση

·   Το γλυκό λιαστό Μαγιοβότανο του Παπαδάκη που παράγεται σε πολύ μικρή ποσότητα στα Σχινοκάψαλα της Σητείας από την ποικιλία Λιάτικο. Μέχρι να το δοκιμάσω πίστευα  ότι το Λιάτικο θέλει κάποια ακόμη ποικιλία για να το δυναμώσει και να δώσει στο κρασί πιο πλούσια χαρακτηριστικά, κατάλαβα όμως ότι το σωστό λιάσιμο και η σωστή οινοποίηση αυτής της παλιάς κρητικής ποικιλίας μπορεί να δώσει ένα πραγματικό θαύμα όπως αυτό που έκανε ο Παπαδάκης και δικαίως είναι πολύ περήφανος για το γλυκόπιοτο κρασί του με τα πλούσια αρώματα και τη μακρυά επίγευση. Το Μαγιοβότανο έχει μια γλυκειά φινετσάτη γεύση που δεν σε μπουκώνει, σου παίρνει, όμως, τα μυαλά και σε ταξιδεύει στη χώρα της απόλαυσης. Ο Παπαδάκης μου είπε ότι το δίνει και σε κάποια μπαρ (στην Κρήτη μόνο) και βρήκα ότι είναι πολύ ωραία ιδέα, να το πινεις σιγά σιγά δροσερό και με θρυματισμένο πάγο σα να είναι λικέρ. Προσωπικά, με αυτό το εξαιρετικό κρασί θα προτιμούσα να συνοδέψω κάτι αλμυρό, όπως μια παλιωμένη γραβιέρα, κοπανιστή ή ένα ροκφόρ και γιατί όχι όλο το φαγητό μου.  Πιστεύω ότι πηγαίνει θαυμάσια με λιπαρά κρέατα και βαρειές σάλτσες, δοκίμασέ το –αν το βρεις, γιατί κυκλοφορεί μόνο στην Κρήτη!

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε την Κυριακή το βράδυ στην προβλήτα της Ελούντας με μια μεγάλη έκθεση προϊόντων. Εκεί στα περίπτερα πολιτιστικών συλλόγων, είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε μερικά από τα πιο  εκλεκτά παραδοσιακά προϊόντα της περιοχής.

Κατόπιν, ομόφωνα, οι παρευρισκόμενοι  δημοσιογράφοι βραβεύσαμε ένα προϊόν από κάθε σύλλογο: 

·         Τα καλλιτσούνια του πολιτιστικού συλλόγου Ζενίων (το δικό μου μέτρο σύγκρισης είναι τα ανεπανάληπτα καλιτσούνια της πεθεράς μου Μαρίας Δοκουμετζίδου από το Ηράκλειο. Τα έφιαχνε κάθε χρόνο τη Μεγάλη Παρασκευή και όλοι στο σπίτι περιμέναμε ανυπόμονα να βγουν από το φούρνο για να τα φάμε πριν φύγουμε για τον Επιτάφιο ενώ αυτή μας μάλωνε τρυφερά: «τέτοια μέρα παιδί μου δεν τρώμε ούτε λάδι κι εσύ θα φας καλιτσούνι!» – και πες μου εσύ τώρα που είσαι από την Κρήτη ότι δεν το έχεις ακούσει έτσι ακριβώς από τη μάνα σου ή τη γιαγιά σου…) Είναι αυτές οι στρογγυλές βαρκούλες ζύμης (την τσιμπάνε γύρω γύρω για να κλείσει)  γεμισμένες με γλυκειά μυζήθρα αρωματισμένη με κανέλα. Παλιά τα έφιαχναν το Πάσχα μόνο, τώρα τα βρίσκεις όλο το χρόνο στους Κρητικούς φούρνους.

·         Τα λουκούμια του πολιτιστικού συλλόγου Λιμνών, καλοσχηματισμένα, συμμετρικά και αρωματισμένα, με μελάκι και σουσάμι ήταν μια απόλαυση στο στόμα. Δεν έχουν σχέση με τα λουκούμια που ξέρεις, ένα είδος λουκουμά είναι αλλά με πιο σφιχτή και αρωματισμένη ζύμη.  Ενα να φας αρκεί για να χορτάσεις την πείνα σου

·    Τις διάσημες νεράτες μυζηθρόπιττες του πολιστικού συλλόγου Κριτσάς. Η παρασκευή τους μοιάζει εύκολη αλλά δεν είναι! Μια πιτούλα σαν κρέπα από αλευράκι, νεράκι και μυζήθρα, άντε όμως να την πετύχεις. (Τη συνταγή θα τη βρεις σε παλιότερο θέμα «Κρασί και ψωμοτύρι» στην κατηγορία Διατροφή) Εγώ τουλάχιστον όταν προσπάθησα να την κάνω στο σπίτι μου, απλά κάηκα.

νερατες
νερατες

Το μυστικό είναι να βρέχεις τα δάχτυλα με νερό και να  πιέζεις τη νεράτη μέσα στο καυτό τηγάνι, για να απλώσει, θέλει όμως κι αυτό την τέχνη του.

·    Τα καλιτσούνια – τυροπιτάκια του πολιτιστικού συλλόγου Κρούστα. Φίνα και τραγανά διαφέρουν από τα άλλα καλιτσούνια όχι μόνο στην εμφάνιση (αυτά είναι τετράγωνα φιαγμένα από φυλλαράκι ζύμης γεμισμένο με μυζήθρα και περιχυμένα με λίγο μέλι) αλλά και στη γεύση.
 

 

 

 

Ο Δήμαρχος Αγίου Νικολάου βράβευσε και το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο της Κριτσάς, που έχει αξιολογηθεί ως το καλύτερο ελαιόλαδο του κόσμου (να σου εξομολογηθώ ότι κάθε τόσο έτρεχα στο περίπτερο της Κριτσάς και βούταγα το παξιμαδάκι μου στο μπωλ με το λάδι…  το άρωμα και η γεύση του είναι πράγματι εθιστικά). Βραβεύτηκε επίσης  το μοναδικό μέλι από θυμάρι και κωνοφόρα  του παραγωγού Γαρ. Καπαράκη από την Πρίνα της Σητείας.  Το δοκιμάσαμε μαζί με ξηρούς καρπούς (καρύδια, αμύγδαλα και φουντούκια) και μαζί  ήπιαμε και ένα σφηνάκι ρακόμελο (εξαιρετικό κι αυτό).

τυροπιτάκια
τυροπιτάκια

Στο περίπτερο του Κρούστα μας πρόσφεραν, ακόμη,  εφτάζυμο ψωμί αρωματισμένο με κανέλα και δάφνη και (σκιουφιχτά) μακαρούνες με ανθότυρο που τις φιάχνουν πιο φίνες εδώ’  κόβουν  φυλαράκια ζύμης  μπακλαβαδωτά και τυλίγουν γύρω από ένα καλαμάκι. Μετά τα απλώνουν να ξεραθούν και τα βράζουν πολύ λίγο). Σε άλλα περίπτερα δοκιμάσαμε ένα σωρό καλούδια. Τι να πρωτοθυμηθώ; Τα παξιμάδια, τις ελιόπιτες, τα τυρόψωμα, ή τα κουλουράκια με τις 1000 γεύσεις;

  

 

 

 

 

 

 

 

 

Η εκδήλωση έκλεισε με τραγούδια και χορούς από το ωραίο συγκρότημα Γιαννίκου – Ταμιωλάκη. Τρία κορίτσια και πέντε αγόρια, όλα πανέμορφα, χόρεψαν με πάθος και χάρη που θα μου μείνουν αξέχαστα, όπως και τα παιδιά του πολιτιστικού συλλόγου της Ελούντας που ήταν υπεύθυνα για την οργάνωση της εκδήλωσης.

ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΙΑ

ΝΑΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΤΣΟΥΓΚΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΟΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!

 

ΜΕΙΝΑΜΕ

·         Στο Aquila Elounda Village  στην Ελούντα. (Είχα την ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα μείνω μέσα στην πόλη για να κάνω τις βόλτες μου στη Λίμνη και στα σοκάκια του Αγίου Νικολάου, δεν μπορώ όμως να μην παραδεχτώ ότι η επιλογή του ξενοδοχείου ήταν μοναδική) Το ξενοδοχείο ανακαινίζεται αυτή την εποχή από το αρχιτεκτονικό γραφείο Στυλιανίδη, που έβαλε την υπογραφή του με έντονα, όπως πάντα,  τα στοιχεία της θαλασσας και της ιστιοπλοϊας. Δωμάτια και σουίτες με θαλασσινό χαρακτήρα διατηρούν τον παραδοσιακό όγκο των Κρητικών κτισμάτων (κύβοι από πέτρα), τα μπαλκόνια έχουν αποκτήσει έναν αέρα σύγχρονου μινιμαλισμού με μαδέρια πάνω στα οποία συγκρατούνται πλάκες γυαλιού ή σιδερόβεργες ενώ κάποια από τα δωμάτια έχουν μπροστά τους μια μικρή ιδιωτική πισίνα με θαλασσινό νερό.  Μια λωρίδα είναι όλη κιόλη η πισίνα, σου φτάνει όμως για να φρεσκαριστείς το πρωί μόλις ξυπνήσεις. Μια έλλειψη βρήκα μόνο και η φίλη μου η Μαρία συμφώνησε: Εμείς οι γυναίκες χρειαζόμαστε πιστολάκι για τα μαλλιά και οπωσδήποτε έναν ολόσωμο καθρέφτη στο δωμάτιο, ακόμη και όταν κάνουμε διακοπές με ένα παρεό μονάχα… Πιστεύω όμως ότι όταν ολοκληρωθεί  η ανακαίνιση θα έχουν μπει και αυτά στα κατά τα άλλα υπέροχα δωμάτια του ξενοδοχείου.

ΦΑΓΑΜΕ

·         Στο Μπαρκο στην Κιτροπλατεία.  Πολλοί μου λένε ότι ο Αγιος Νικόλαος δεν είναι Κρήτη, μα κάτι άλλο διεθνές και πολυεθνικό. Δεν θα συμφωνήσω. Είναι Κρήτη και μάλιστα το κομμάτι της από τα πρώτα που έγιναν (και εξακολουθούν να είναι) πολύ αγαπητά στους ξένους επισκέπτες του νησιού εδώ και χρόνια –και  για να γίνει αυτό απ’ όσο ξέρω έβαλε το χεράκι του και ο Νίκος ο Κούνδουρος με την παρέα του.  Στον Αγιο Νικόλαο, όμως, εκτός από την κλασική πια ψαροταβέρνα «Νίκος» του Νίκου Σφυρογιαννάκη στην πλατεία της Ελούντας (τηλ:28410-41439 και 6972-455838) -σου το λέω για να περάσεις και να πιεις μια τσικουδιά στην υγειά μου)  δεν είχα φάει πουθενά αλλού καλά και κρητικά μέχρι φέτος.

Λοιπόν, έχουμε και λέμε: Το καλο εστιατόριο  Μπάρκο λειτουργεί από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ και είναι το αγαπημένο στέκι των κατοίκων της πόλης, που έρχονται εδώ καθημερινά για να πιουν το καφεδάκι τους και να πουν δυο κουβέντες. Τι φάγαμε; Διάβασε παρακάτω και δες για να ζηλέψεις: Ξεκινήσαμε με μια ωραία πράσινη σαλάτα με ψητό χαλούμι (το αγαπήσανε πολύ οι Κρητικοί αυτό το Κυπριακό τυράκι γιατί το είδα παντού) και ντακάκια με φρέσκια ντομάτα και μαλακό τυρί (υποψιάζομαι ότι είναι το κατσικίσιο  ντακοτύρι «Βέρο Κρητικό» που έμαθα ότι κυκλοφορεί και στην Αθήνα στα μεγάλα ΑΒ και στο Carefour μαζί με τα άλλα κατσικίσια προϊόντα της εταιρείας, το γάλα και τα γιαούρτια). Συνεχίσαμε με μανιτάρια γεμιστά με ψιλοκομένο λουκάνικο και πορτοκάλι  και κατόπιν με ένα ωραίο και στην εμφάνιση κατσίκι με πιλάφι στολισμένο με ένα κλαδάκι από αποξηραμένα αρωματικά χόρτα. Πέρα από την ωραία εικόνα είχε και γεύση εξαιρετική. Το κρέας ήταν μελωμένο, η απαλή σάλτσα ντομάτα ήταν αρωματισμένη με αρισμαρί (δενδρολίβανο), το πιλάφι ήταν ζουμερό με πλούσια γεύση. Τελειώσαμε με καρυδόπιτα και παγωτό που δεν την έφαγα ολόκληρη (ευτυχώς γιατί γλύτωσα μερικές θερμίδες) πρόλαβα όμως να τη δοκιμάσω.

·         Εστιατόριο Mirabello, ξενοδοχείο Aquila, Ελούντα: Γευστικά, το φαγητό στα εστιατόρια των ξενοδοχείων έχει κάτι από παγκοσμιοποιημένη ισοπέδωση, εκτός κι αν στην κουζίνα του παίζει με τις φωτιές κάποιος ανήσυχος μάγειρας όπως ο Απόστολος Δέρης. Ο Απόστολος είναι ο υπεύθυνος σεφ του εστιαστορίου Mirabello στο ξενοδοχείο Aquila ( Elounda Village) στην Ελούντα που αξίζει πραγματικά να το επισκεφθείς.  Γιατί; Το Mirabello είναι ένα απλό και ευχάριστο εστιατόριο (και μικρό σχετικά με το μέγεθος του ξενοδοχείου) με ανοιχτή κουζίνα και θέα στο πέλαγος, που συγκαταλέγεται ανάμεσα στις καλύτερες γκουρμέ προσπάθειες της Κρήτης.  Η κάρτα του είναι πλούσια (ειδικά το βράδυ) και τα πιάτα του απολαυστικά. Τι φάγαμε; Εγώ είπα να συγκρατηθώ εκείνη την ημέρα γιατί είχα ξεκινήσει από το πρωί με κρητικές λιχουδιές και κρασιά, διάλεξα, λοιπόν, μια δροσερή σαλάτα που ήρθε πάνω σε ένα στρώμα ψημένης σφολιάτας και ένα απλό σολομό  σχάρας –ήταν τέλεια ψημένος, ζουμερός και απαλός στη γεύση- με φρέσκο κρεμμυδάκι, άνηθο και σάλτσα λεμονιού, που τον σέρβιραν με βραστά βλήτα. Δεν μπόρεσα όμως να συγκρατηθώ,  άπλωσα το πηρούνι μου και πήρα μια μπουκίτσα από τα πιάτα των φίλων μου που έτρωγαν δίπλα εκλεκτά: ριζότο με γαρίδες, ρόκα και σαφράν, μπαβέτε με καπνιστό σολομό, πουγκί από φρέσκια πάστα γεμιστό με αχλάδι, καραμελωμένη ντομάτα και προσιούτο, φιλετάκια από μπαρμπούνι σερβιρισμένα πάνω σε ένα ωραίο πιλάφι  με λαχανικά, φιλέτο μοσχαρίσιο με άρωμα λευκής τρούφας, άγρια μανιτάρια και σάλτσα παρμεζάνας… Είπες τίποτα; Α, ναι και να μην ξεχάσω τα γλυκά: Κρέμα αμυγδάλου με καραμελωμένα φουντούκια και ξερά βερίκοκα, σουφλέ σοκολάτας, παγωτό με μπισκοτάκια, σάλτσα από Pina Colada αρωματισμένη με μαστίχα Χίου, τραγανά μπισκότα μελιού με κρέμα καφέ και γλυκιά σάλτσα από ρύζι μπασμάτι… αχ!

(Aquila Elounda Village Hotel, Τηλ: +30 28410 41802)

Advertisements

6 Σχόλια Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η Γιαννα Σιγανου λέει:

    Η ψαροταβέρνα ΝΙΚΟΣ που και εμείς αγαπούμε βρίσκεται στην πλατεία της Ελούντας,οχι του Αγίου Νικολάου.Χαίρομαι για τα
    θετικά σας σχόλια και εύχομαι όλοι οι τουρίστες-επισκέπτες-περιηγητές που έρχονται στα μέρη μας να μπορούν να πούν μια καλή κουβέντα για μας που νιώθουμε οτι
    είμαστε μακριά,στην άκρη της Κρήτης αλλά προσπαθούμε.Να
    μας ξανάρθετε και να περνάτε καλά ..

  2. Ο/Η Κική Τριανταφύλλη λέει:

    Εχετε δίκιο, μου ξέφυγε! Σας ευχαριστώ πολύ θα το διορθώσω!
    Είσαστε μακρυά όπως λέτε, αλλά αγαπάτε τον τόπο σας και αυτό φαίνεται. Εγώ είμαι από τους λάτρεις της Κρήτης και έρχομαι στο νησί με κάθε ευκαιρία, έχω αγαπημένους φίλους και πουθενά δεν περνάω καλύτερα, ούτε καν στα μέρη μου. Μάλιστα, τώρα μετά από τόσα χρόνια που πηγαινοέρχομαι νιώθω ότι έχω βγάλει …ριζούλες στην Κρήτη,
    νάστε καλά
    κικιΤΡι
    ΥΓ: Εύχομαι και ελπίζω να μην αλλάξετε ποτέ

  3. Ο/Η cook λέει:

    κι εγώ πολύ σας ζήλεψα για το ταξίδι σας…
    (καλά το έλεγα να γίνω δημοσιογράφος!)

  4. Ο/Η Κική Τριανταφύλλη λέει:

    αχαχαχα cook, ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις δημοσιογράφος. Θες να σου αναφέρω μερικά (λαμπρά) ονόματα;
    Εχουμε και λέμε: Νταϊάνα Κόχυλα, Αγλαϊα Κρεμέζη, Ηλίας Μαμαλάκης, Θάλεια Τσιχλάκη, Ντίνος Κιούσης, Ελένη Ψυχούλη (γράφει τέλεια αλλά και μαγειρεύει μιαμμμμιαμ εξαιρετικά – είναι φίλη μου και όποτε πάω σπίτι της απολαμβάνω το φαγάκι της). Είναι και μάγειρες/ισσες και δημοσιογράφοι, δηλαδή

  5. Ο/Η Ανδρέας Εμμανουήλ λέει:

    Θαυμάσιο άρθρο και υπέροχη περιγραφή.
    Πολύ θα ήθελα και το άρθρο του κ. Αλέξανδρου Σακκά, «Τυρί και κρασί: Σχέση πάθους και απόλαυσης»

    Ευχαριστώ πολύ
    Δρ. Α Εμμανουήλ

  6. Ο/Η kikitri λέει:

    Σας ευχαριστώ για την επίσκεψη και τα καλά σας λόγια. Θα ειδοποιήσω τον Αλέξανδρο, θα τον φέρω σε επαφή μαζί σας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s