Ελένη Αγγελοπούλου – Κάτι έχει να μας πει

στις

Η 25ΑΧΡΟΝΗ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ, ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ, ΤΟΥΣ  ΞΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ .

Η ποίηση. Είναι για μένα τρόπος ζωής, τρόπος για να ξυπνάω και να κοιμάμαι. Έχω μεγαλώσει με πάρα πολλά βιβλία ποίησης γύρω μου. Ήταν από τα λίγα πράγματα στα οποία είχα τόσο μεγάλη πρόσβαση ως παιδί.

«Το παράθυρο». Είναι το πρώτο ποίημα από την «Τέταρτη Διάσταση» του Γιάννη Ρίτσου η πρώτη μου δουλειά στο θέατρο. Εκτός από τη σκηνοθεσία, έκανα επίσης τα σκηνικά, τους φωτισμούς και τη μουσική επιμέλεια. Δεν το επέλεξα εγώ, κατά κάποιο τρόπο με επέλεξε όταν ο Ενκε Φεζολάρι μου ζήτησε να τον σκηνοθετήσω. Με τον Ένκε είμαστε στενοί φίλοι. Είχαμε συνεργαστεί και παλιότερα, εκείνος έπαιζε στο έργο «Ενας στους δέκα» του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, εγώ είχα κάνει τα βίντεο και από την αρχή υπήρξε έντονη επιθυμία να δουλέψουμε μαζί. Είναι ένας ταλαντούχος και πολύπλευρος νέος ηθοποιός που με έχει βοηθήσει πάρα πολύ από την ώρα που τον γνώρισα.

Η παράσταση. Ενας σημαντικός άξονας είναι μια φράση από το ίδιο το ποίημα: «ν’ακούσω τη φωνή μου να μιλά μια ξένη γλώσσα», γιαυτό δεν έχει υπέρτιτλους. Είναι ένας μονόλογος επικεντρωμένος στην αυτοσχεδιαστική δεινότητα του ηθοποιού και τη διαδραστική σχέση που δημιουργεί με το κοινό. Με στοιχεία βωβού κινηματογράφου, χορευτικά, τραγούδια της μεγάλης αλβανίδας ερμηνεύτριας Vace Zela, μιλάει για το θέατρο, την ποίηση, τη ζωή, τον σοσιαλισμό, τον έρωτα, τα χαμένα χρόνια, τις ανιδιοτελείς σχέσεις, τα γηρατειά. Η γλώσσα, οι ακαταλαβίστικες λέξεις είναι αφορμή.

Το συναίσθημα. Για να το διοχετεύσεις δεν έχει σημασία τελικά σε ποια γλώσσα μιλάς. Είναι ό,τι έχουμε να μοιραστούμε εμείς οι άνθρωποι. Η μουσική, το σινεμά προκαλούν συναισθήματα. Μπορεί να δεις ένα έργο σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνεις αλλά η τέχνη είναι παγκόσμια, αυτό που θέλει να σου πει ο άλλος θα το πάρεις.

Ο ξένος. Ολοι μετανάστες είμαστε στις πόλεις μας, στα χωριά μας, στη χώρα μας. Έχω νιώσει ξένη στην ίδια μου την πόλη, δεν υπήρξε όμως ούτε μια στιγμή τέτοια στο Λονδίνο που σπούδασα. Εκεί υπάρχει ένα πολυ-πολιτισμικό κέντρο, με φοιτητές και ανθρώπους από όλα τα μέρη του κόσμου. Εδώ στην Ελλάδα -μέσα σε κάποια πλαίσια- είμαστε ακόμα ρατσιστές και δεν εννοώ μόνο τον φυλετικό ρατσισμό. Εχουμε μεγαλώσει με ξενοφοβία.

Οι γονείς μου. Πάνω απ’όλα είναι οι δάσκαλοί μου και οι καλύτεροί μου φίλοι. Ο πατέρας μου και η μητέρα μου είναι πάντα δίπλα μου σε ότι κάνω. Και βέβαια πάντοτε ζητάω τη γνώμη τους, αν έχω αμφιβολίες, για τα γραπτά μου, τη μουσική μου, τις ταινίες μου, για τα προσωπικά μου, για τη ζωή μου, για τον κόσμο.

Το βάρος του ονόματος. Το ζω από την ημέρα που γεννήθηκα. Σίγουρα είναι μεγάλη βοήθεια, έχω πάρει πάρα πολλά και συνεχίζω να παίρνω, γνωρίζω πολύ σπουδαίους ανθρώπους απ’ολο τον κόσμο, με λίγα λόγια έχω πρόσβαση σε ένα χώρο που άλλοι δεν έχουν τόσο εύκολα. Ταυτόχρονα όμως πολλοί με πλησιάζουν γιατί πιστεύουν ότι κάτι μπορούν να πάρουν από μένα και δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορώ να τους προσφέρω τίποτα γιατί απλά δεν είμαι ο Αγγελόπουλος αλλά η κόρη του. Επίσης υπάρχει πάντα αυτή η σύγκριση. Με ενοχλεί όταν κάποιος έρχεται προϊδεασμένος, όταν με βλέπει σε σχέση με τον Αγγελόπουλο και όχι σαν οντότητα. Μερικές φορές θέλω να φωνάξω «ρε γαμώτο, είμαι εγώ, η Ελένη ξεκολήστε».

Σπουδές και σχέδια. Σπούδασα σκηνοθεσία και δημοσιογραφία στο University of Arts του Λονδίνου. Παίζω διάφορα μουσικά όργανα, γράφω μουσική για πιάνο, για τις ταινίες μου, όλες μικρού μήκους μέχρι στιγμής. Τώρα ετοιμάζω την πρώτη μου ταινία μεγάλου μήκους και ευελπιστώ να αρχίζουν τα γυρίσματα την ερχόμενη χρονιά. Είναι μια πολιτική ταινία. Θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι το μόνο που μπορεί να γίνει, κάπως πρέπει να μιλήσουμε για να κινηθούν τα πράγματα. Και το θεατρικό μου άλλωστε, πολιτική δουλειά είναι./

΄Ινφο

«Το παράθυρο (στα αλβανικά) /Οταν έρχεται ο ξένος (στα περσικά)». Θέατρο «Χώρα», Αμοργού 20, Κυψέλη, τηλ: 210-8673945, www.choratheater.gr

Οι παραστάσεις θα παραταθούν μέχρι την άνοιξη του 2011.

Δημοσιεύτηκε στη στήλη «Κάτι έχει να μας πει» του Ταχυδρόμου (τ.559/13.11.10)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s