Ιαπωνία – Ο μεγάλος σεισμός της 11ης Μαρτίου

στις

Ο μεγάλος σεισμός

ή χύμα σκέψεις για ένα χτύπημα που μας αφορά όλους

Θα μπορούσαμε άραγε να ελπίσουμε ότι τώρα, σήμερα, έστω αύριο είναι πιθανό  να αρχίσει ένας νέος πιο συνειδητοποιημένος τρόπος ζωής;  Για όλους; Σε Δύση και Ανατολή;  Βορά και Νότο;

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ: http://www.boston.com/bigpicture/2011/03/japan_earthquake_aftermath.html 

«Αργότερα, όταν η γη σταμάτησε να τρέμει και η λεπτή σκόνη κατακάθισε για τα καλά σαν αραχνοϋφαντο πέπλο πάνω στη Λισαβόνα, όταν η θάλασσα υποχώρησε και φώλιασε πάλι στο ήρεμο δέλτα των εκβολών του Τάγου, όταν έσβησαν και οι τελευταίες εστίες της πυρκαγιάς που κατέκαυσε τα πάντα, τότε μόνον οι επιζήσαντες θυμήθηκαν τις προφητείες» γράφει ο Nicholas Shrady στο βιβλίο του «Μεγάλος Σεισμός – Καταστροφή, δέος και ορθολογισμός στη Λισαβόνα το 1755» (κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κριτική, http://www.kritiki.gr/).  

 Οι οιωνοί και τα σημάδια, «διαφορετικά μεν αλλά ακλόνητα»,  όλα έδειχναν -όπως  επέμεναν «παραμυθάδες και προφήτες, λιβελογράφοι και μελλοντολόγοι, ιερείς και ασκητές»- την καταστροφή της Λισαβόνας από το χέρι ενός οργισμένου Θεού. Μάλιστα, από τους άμβωνες εκφωνούνταν χειμαρρώδη κηρύγματα που καταλόγιζαν στην πόλη πλήθος αμαρτημάτων, παρ’όλο ότι, οι Πορτογάλοι ήταν εμφανώς πιστοί και ευλαβείς πέρα από κάθε λογικό μέτρο και ακλόνητοι θεματοφύλακες του κραταιού ρωμαϊκού καθολικισμού. Μετά από το σεισμό της 1ης Μαρτίου του 1755, το τσουνάμι και τις φωτιές που ακολούθησαν τις επόμενες ημέρες, η Λισαβόνα η οποία ζούσε τον χρυσό αιώνα της – ήταν πρωτεύουσα μιας αποικιακής αυτοκρατορίας και προπύργιο της Ιεράς Εξέτασης- σχεδόν έσβησε από το χάρτη.

 Εκείνος ο σεισμός -που έβαλε τα θεμέλια μιας νέας επιστήμης, της σεισμολογίας- αποδείχτηκε το ορόσημο για τη διάδοση του Διαφωτισμού, οδήγησε επίσης στην κατάργηση του τάγματος των Ιησουιτών.

 Θα μπορούσαμε άραγε να ελπίσουμε ότι και τώρα, σήμερα, έστω αύριο, είναι πιθανό  να αρχίσει ένας άλλος πιο συνειδητοποιημένος τρόπος ζωής;  Για όλους. Σε Δύση και Ανατολή. Βορά και Νότο. Που να κλείνει αντί να ανοίγει το χάσμα ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς;  Οι οποίοι, -για τους δικούς τους λόγους,  οι μεν και οι δε, που όμως δεν είναι ανεξάρτητοι μεταξύ τους, αλλά είναι άλλο θέμα αυτό- μοιάζει σα να βρίσκονται σε αφασία. 

 Το χτύπημα του Εγκέλαδου και η μανία της θάλασσας που έπληξαν την Ιαπωνία είναι κάτι που μας αφορά όλους.

Οι συγκλονιστικές εικόνες από τον προχθεσινό σεισμό των 9 Ρίχτερ και των 150 μετασεισμών -τουλάχιστον  6 και 7 Ρίχτερ ήταν ο καθένας, μιλάμε δηλαδή για τρομακτικά μεγέθη-  που ακολούθησαν μέσα στο επόμενο εικοσιτετράωρο, το φοβερό και τρομερό τσουνάμι που κατάπιε καράβια, αυτοκίνητα, τρένα, σπίτια, θερμοκήπια, δρόμους, γέφυρες και τους ανθρώπους φυσικά που τα δημιούργησαν καθώς και  οι συνέπειές του στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα -άραγε πόσα πυρηνικά εργοστάσια υπάρχουν στην Ιαπωνία; Που αλλού; Έχουν επίσης πληγεί;-  μας άφησαν κατ’αρχάς άφωνους.

 Είναι η πρώτη φορά που ο πλανήτης παρακολουθεί live μια φυσική καταστροφή τέτοιου μεγέθους. Νάτος ο θρίαμβος της τεχνολογίας και της ψυχραιμίας. Από που αλλού, όμως, θα μπορούσε να ξεπηδήσει αυτός ο θρίαμβος αν όχι από την Ιαπωνία; Λόγω αδράνειας μας έπιασε κατ’αρχάς θαυμασμός για τους Γιαπωνέζους συγκατοίκους μας σ’αυτό τον παγκοσμιοποιημένο πλανήτη. Για την πειθαρχία τους, την οργάνωσή τους, για την απουσία πανικού, για τον τρόπο αντίδρασής τους.

 Θαυμάσαμε το γιαπωνέζικο μοντέλο επιβίωσης από φυσικές καταστροφές.  Και μετά το πρώτο σοκ που πάγωσε όλο τον κόσμο,  άρχισε να μας καταλαμβάνει ο φόβος. Για τις αλυσιδωτές αντιδράσεις και τις συνέπειες που θα έχει αυτή η  καταστροφή σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, που σίγουρα θα είναι τρομερές και απρόβλεπτες, αρχίζοντας τουλάχιστον από το επίπεδο της οικονομίας.

Σήμερα πάντως, οι εφημερίδες και τα κανάλια, οι οικονομικοί και πολιτικοί συντάκτες /αναλυτές μοιάζει, σα να μην ξέρουν που να στρέψουν το βλέμμα τους. Στο ιαπωνικό δράμα; (Να μην ξεχάσω ότι ο σεισμός και το τσουνάμι ήταν το κερασάκι στη γιαπωνέζικη τούρτα της βαθειάς οικονομικής και πολιτικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα περίπου εδώ και μια δεκαετία.)  Στο δράμα της Λιβύης και της Αιγύπτου;  Στο μέλλον της Ευρώπης; Στο παρόν και το  μέλλον της Ελλάδας που μας αφορά άμεσα; 

Να μην ξεχάσω, όμως, να ρίξω και μια ματιά στους αριθμούς που λένε ότι: 

1) Αν και αναμένεται ότι οι ανθρώπινες απώλειες θα είναι πολύ μεγάλες, θύματα και αγνοούμενοι μαζί δεν φαίνεται προς το παρόν να ξεπερνάνε τους 10 με 12 χιλιάδες, λένε οι ειδήσεις.  

2) Πέρισι, μια που μιλάμε για νεκρούς στην Ιαπωνία, τουλάχιστον 31.700 άνθρωποι έβαλαν τέλος στη ζωή τους. Το 59% από αυτούς ήταν άνεργοι. Στα χειρόγραφα σημειώματα που άφησαν πίσω τους οι αυτόχειρες, το 23% έκανε ευθέως λόγο για αφόρητα οικονομικά προβλήματα, ενώ οι μισοί ανέφεραν ως αιτία της αυτοκτονίας τους προβλήματα υγείας. Σύμφωνα με την έκθεση της Υπηρεσίας Εθνικής Πολιτικής της Ιαπωνίας, εξάλλου, το 2010 -τη στιγμή δηλαδή που ο δείκτης ανεργίας στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου απειλούσε να καταγράψει ιστορικό μεταπολεμικό ρεκόρ- ήταν η 13η συνεχόμενη χρονιά κατά την οποία ο αριθμός των Ιαπώνων που αυτοκτόνησαν ξεπέρασε τις 30.000 … .

Advertisements

Ένα Σχόλιο Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η Radiopoint λέει:

    Καλημέρα σας. Οπως πάντα τα θέματα σας είναι ενδιαφέροντα και επίκαιρα.
    Σας ενημερώνω και εγω με ενα νεο blog μιας φίλης μου
    http://lesgateauxdepoulette.blogspot.com/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s