Doug Allan – Μια ζωή σαν παραμύθι

στις

Είναι ο άνθρωπος ο οποίος με τον κινηματογραφικό φακό του καταγράφει εδώ και τρεις δεκαετίες μερικές από τις πιο συναρπαστικές στιγμές της ζωής στην άγρια φύση. Πριν από ένα χρόνο μάλιστα ο Νταγκ Αλλαν έκλεισε τα 60 όμως η συνταξιοδότηση δεν είναι μέσα στα μελλοντικά σχέδια του.

Όλα άρχισαν πριν από τριάντα χρόνια όταν γνωρίστηκε με τον σερ Ντέιβιντ Ατένμπορο, -τον δημιουργό και αφηγητή τηλεοπτικών προγραμμάτων φυσικής ιστορίας του BBC-, το πάθος του όμως για την περιπέτεια είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα τότε που ο έφηβος Νταγκ παρακολουθούσε στην τηλεόραση τον «Σιωπηλό Κόσμο» του Ζακ Υβ Κουστώ. Και κατέληξε να γίνει ένας σύγχρονος εξερευνητής της κλάσης του Κάπτεν Σκωτ και του Ερνεστ Σάκλετον που κυνηγάει την άγρια ομορφιά στα πιο απρόσιτα σημεία του πλανήτη μας.

Ο Ατέμπορο παραδέχεται ότι ο Αλλαν είναι ο πιο «σκληρός» τύπος που έχει συναντήσει σ’αυτό το επάγγελμα και για να το λέει αυτό κάτι θα ξέρει αφού είναι το δεξί του χέρι τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Ο πολυβραβευμένος ογδονταπεντάχρονος κινηματογραφιστής περιγράφει ως εξής την πρώτη τους συνάντηση: «Στεκόμουν στην άκρη της παγωμένης θάλασσας στην Ανταρκτική κοιτάζοντας το μαύρο νερό όταν είδα στο βάθος να σχηματίζεται ένα κεφάλι που άρχισε σιγά σιγά να αναδύεται περιτριγυρισμένο από φυσαλίδες μέχρι που έσπασε την επιφάνεια. Ηταν ο Νταγκ. Εβγαλε τον αναπνευστήρα του και με εκείνη τη Σκωτσέζικη προφορά του με την οποία επρόκειτο να εξοικειωθώ στο μέλλον  μου είπε: «Θέλω να κάνω ταινίες φυσικής ιστορίας για την τηλεόραση. Πώς μπορώ να αρχίσω;»

Η παραμυθένια καριέρα του εικονολήπτη Νταγκ Αλλαν που θα πέρναγε στη συνέχεια ατέλειωτες ώρες καταγράφοντας την άγρια ζωή σε μερικές από τις πιο δύσκολες και απομακρυσμένες περιοχές του πλανήτη άρχισε ακριβώς εκείνη τη στιγμή. Και τώρα στο καινούργιο του βιβλίο «Freeze Frame» («Παγωμένο πλάνο») που μόλις κυκλοφόρησε στην Αγγλία και το οποίο προλογίζει ο Ντέιβιντ Ατέμπορο, ο Αλλαν περιγράφει πτυχές  της οι οποίες δεν ήταν δυνατόν να αποτυπωθούν στις ταινίες του. Γιατί πόσοι από τα εκατομμύρια των τηλεθεατών που παρακολουθούν με κομένη ανάσα τα ντοκιμαντέρ του μπορούν να αντιληφθούν τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από τον φακό ή τι χρειάζεται να θυσιάσει ο κάμεραμαν για να μπορέσει να συλλάβει εικόνες σαν κι αυτές που προβάλλονται σε ντοκιμαντέρ όπως τα «The Last Frontier» «Deep South Seal», «Blue Planet», «Planet Earth», «Everest Extreme», και «Frozen Planet»

Οι ιστορίες του Αλλαν είναι συναρπαστικές, αλλά και τρομακτικές συνάμα.

Στο βιβλίο του περιγράφει την αγάπη του για το κρύο, την ηρεμία, την απομόνωση, τις προκλήσεις και υπογραμμίζει τις μοναδικές δεξιότητες που λίγοι διαθέτουν αλλά είναι απαραίτητες για να μπορέσει να μαγνητοσκοπήσει κάποιος τη ζωή στα πιο άγρια περιβάλλοντα του κόσμου.

Δεν είναι μια εύκολη δουλειά. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα δύο συνάδελφοί του εικονολήπτες που δούλευαν για ένα ντοκιμαντέρ του Τζέιμς Κάμερον –σκηνοθέτη της ταινίας Τιτανικός- σκοτώθηκαν όταν το ελικόπτερό τους έπεσε την ώρα του καθήκοντος. Σε τέτοιου είδους αποστολές υπάρχει μια πολύ λεπτή γραμμή ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο με την οποία, όμως ο Νταγκ Αλλαν είναι εντελώς εξοικειωμένος. Στη διάρκεια της καριέρας του δέχτηκε επιθέσεις από πολικές αρκούδες, κόντεψε να πνιγεί από θαλάσσιους ελέφαντες, χάθηκε σε καταιγίδες μέσα στη θάλασσα και έζησε επί μήνες σε κατασκηνώσεις με εξωτερικές θερμοκρασίες κοντά στους  -35ο C.

Με επομονή και υπομονή

«Υπάρχουν δυο πράγματα που πρέπει να έχεις κατά νου κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στη φύση» λέει «Το πρώτο είναι ότι μπορείς να είσαι μόνο σε ένα μέρος κάθε φορά. Πας εκεί που νομίζεις ότι είναι  καλύτερα και αν είναι να συμβεί θα συμβεί. Το δεύτερο είναι ότι αν δεν είσαι εκεί την στιγμή που πρέπει δεν θα αρπάξεις το πλάνο» Ετσι λοιπόν παρόλο ότι σ΄αυτή τη δουλειά υπάρχουν στιγμές φρενίτιδας, η υπομονή μοιάζει να είναι η πλέον απαραίτητη αρετή. Για μια τηλεοπτική ώρα, π.χ. του «Frozen Planet» χρειάζονται περίπου 450 ημέρες γυρισμάτων  και σε κάθε γύρισμα συμμετέχουν δύο ή και τρεις εικονολήπτες που τραβάνε ο ένας από ψηλά με ελικόπτερο, ενώ ο άλλος κάνει υποβρύχιες λήψεις και ο τρίτος λήψεις στην επιφάνεια. Και για κάθε οκτώ ημέρες στο χώρο των γυρισμάτων κάθε εικονολήπτης παράγει μόλις ένα τηλεοπτικό λεπτό .

Η επιτυχία δεν απαιτεί όμως μόνο το περιπετειώδες πνεύμα ενός σκληροτράχηλου εξερευνητή αλλά επιπλέον την ηρεμία και την ανεπτυγμένη διαίσθηση. «Όταν κινηματογραφείς άγρια ζώα στη φύση, λέει, χρειάζεσαι την έκτη αίσθηση που σου επιτρέπει να προβλέπεις τη συμπεριφορά τους αλλά και μια αίσθηση που θα σου επιτρέπει να βρίσκεσαι μέσα στην εμβέλεια του ζώου και με κάποιο τρόπο να γίνεσαι αποδεκτός από αυτό»

Γεννημένος το 1951 στη Σκωτία, πριν γίνει δύτης ο Νταγκ Αλλαν σπούδασε θαλάσσια βιολογία στον Πανεπιστήμιο Stirling για να ακολουθήσει στη συνέχεια μια σταδιοδρομία στον υποθαλάσσιο κόσμο ανοικοδομώντας κανάλια στη Γερμανία και παίρνοντας μέρος σε ερευνητικές αποστολές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στην Ερυθρά Θάλασσα. Πέρασε εννιά χειμώνες στον βρεταννικό ερευνητικό σταθμό της Ανταρκτικής στο Σάουθ ΄Ορκνις όπου απέκτησε μεγάλη εμπειρία στις καταδύσεις σε παγωμένα νερά, η καριέρα του όμως άλλαξε πορεία όταν εργαζόταν ως υπεύθυνος της βάσης του Χέιλι.

Τον χειμώνα που πέρασε εκεί –όπως του σύστησε ο Ατέμπορο- χρησιμοποίησε κινηματογραφικά φιλμ για να καταγράψει τη ζωή των αυτοκρατορικών πιγκουίνων  τα οποία στη συνέχεια έγιναν ανάρπαστα από το BBC για τη σειρά «Πτηνά για όλες τις εποχές».

Αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει στην δουλειά του  είναι η ικανότητά του να ανακαλύπτει νέα θέματα και να κινηματογραφεί συμπεριφορές ζώων τα οποία μέχρι πρότινος ανήκαν στη σφαίρα του μύθου. Στις βραβευμένες με BAFTA (British Academy Film Awards) τηλεοπτικές σειρές του, φάλαινες όρκα επιτίθενται στις γκρίζες φάλαινες της Καλιφόρνια, πολικές αρκούδες αρπάζουν φάλαινες μπελούγκα μέσα από μια παγωμένη τρύπα στον Βόρειο Πόλο και οι βασιλικοί πιγκουίνοι της Ανταρκτικής γίνονται τροφή για την φώκια λεοπάρδαλη.

Αυτή το συναρπαστικό επάγγελμα όμως δεν γίνεται χωρίς κόστος. Πέρα από τους κινδύνους που ενέχει, ο Νταγκ Αλλαν αναγνωρίζει ότι η κοινωνική του ζωή «έχει πάει κατά διαόλου». Ούτε είναι εύκολο να κρατήσεις την οικογένειά σου. Γνωρίζει ένα δυο συναδέλφους του που τα έχουν καταφέρει ο ίδιος όμως έχει πίσω του δύο αποτυχημένους γάμους. Είναι ένα πολύ ασταθές επάγγελμα «Αν λες κάθε τόσο λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να έρθω για γύρισμα γιατί είναι τα γενέθλια του γιου μου ή η επέτειος του γάμου μου, το τηλέφωνο θα πάψει να χτυπάει.»

http://www.dougallan.com/

Δημοσιεύτηκε στα Νέα, Σάββατο, 03.03.2012

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s