ΒΙΝΤΑΛ ΣΑΣΟΥΝ – ΕΝΑΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΚΟΥΡΕΑΣ

στις

Ο Βιντάλ Σασούν, στρατευμένος Σιωνιστής και αντιφασίστας και ταυτόχρονα ο άνθρωπος που μετέτρεψε τον ασήμαντο μέχρι τότε κλάδο της κομμωτικής σε δημιουργικό επάγγελμα, πέθανε σε ηλικία 84 ετών από λευχαιμία.  

«Για μένα κόμμωση σημαίνει σχήμα» είχε γράψει ο Βιντάλ Σασούν στην αυτοβιογραφία του. Πράγματι για τον διάσημο κομμωτή το κούρεμα ήταν το άλφα και το ωμέγα της κουπ. Ηταν ο πρώτος που εισήγαγε στο τέλος της δεκαετίας του 1950 το αρχιτεκτονικό ντιζάιν στα γυναικεία κεφάλια απελευθερώνοντάς τα ταυτόχρονα τα από τους λακαρισμένους όγκους των μαλλιών.

Ο Σασούν έκανε μόδα τα γεωμετρικά σχήματα και τις οξείες γωνίες που τόνιζαν το σχήμα του προσώπου των πελατισσών του. Τα κοντοκουρεμένα κεφάλια του που απέπνεαν ένα νέο είδος σεξουαλικότητας ήταν πολύ εύκολο να συντηρηθούν αφού το μόνο που χρειαζόντουσαν ήταν λούσιμο και στέγνωμα. Οι κομμώσεις του Βιντάλ Σασούν έδωσαν μάλιστα ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στη νεανική μόδα της δεκαετίας του ‘60 που ξεκίνησε από το Λονδίνο για να κατακτήσει πολύ γρήγορα όλο τον κόσμο. Μια από τις πρώτες πελάτισσές του ήταν και η Μέρι Κουάντ η δημιουργός της μίνι φούστας η οποία σε ένα ντοκιμαντέρ για το μίνι που γυρίστηκε το 2012 είπε για τον Σασούν ότι «έβαλε το κερασάκι στην τούρτα». Το 1963, η καρέ κουπ της Μέρι Κουάντ έγινε το σήμα κατατεθέν της. Το ίδιο συνέβη και ένα χρόνο αργότερα, με το κεφαλάκι της Μία Φάροου, που ο Σασούν δημιούργησε για τις ανάγκες του ρόλου της στην ταινία του Πολάνσκι «Το Μωρό της Ρόζμαρί». Για τη δουλειά του αυτή ο λονδρέζος κομμωτής κέρδισε 5.000 δολλάρια, κυρίως όμως διεθνή αναγνώριση.

Εκτός από την Μέρι Κουάντ και άλλοι διάσημοι σχεδιαστές όπως ο Αντρέ Κουρέζ και ο Πάκο Ραμπάνε ζήτησαν από τον Σασούν να υποστηρίξει τις επιδείξεις τους με τα γεωμετρικά του χτενίσματα. Και ανάμεσα στους πελάτες του ήταν τα περισσότερα μοντέλα της εποχής και ηθοποιοί όπως η Τουίγκι, η Τζιν Σρίμπτον, ο Τέρενς Σταμπ και η Μία Φάροου και φυσικά όλοι σχεδόν οι φασιονίστας του Λονδίνου.

Το κομμωτήριό του στην Μποντ στριτ του Λονδίνου έγινε σημείο συνάντησης ωραίων ανθρώπων, το ίδιο συνέβη αργότερα και στη Νέα Υόρκη όπου μετακόμισε ο το 1966 μαζί με όλο το προσωπικό του. Ανοιξε το πρώτο του σαλόνι στη λεωφόρο Μάντισον και το επόμενο στο Μπεβερλι Χίλς, η αλυσίδα όμως σύντομα έφτασε να έχει είκοσι υποκαταστήματα. Φυσικά ο Βιντάλ δεν έπαψε να ταξιδεύει συνεχώς στο Λονδίνο, άλλοτε για να παρακολουθήσει έναν  αγώνα την αγαπημένης του Τσέλσι και άλλοτε για δουλειές σε σαλόνια μόδας.

Ο Βιντάλ Σασούν υπήρξε επίσης πρωτοπόρος επιχειρηματίας καθώς λανσάρισε μια σειρά από προϊόντα με την υπογραφή του. Σαμπουάν, κοντίσιονερ, και άλλα προϊόντα με το όνομά του έκαναν τεράστιες πωλήσεις που έφτασαν τα 100 εκατομμύρια δολλάρια πριν πουλήσει την εταιρεία το 1983. Κατά τη διάρκεια του μισού αιώνα της επαγγελματικής του δραστηριότητας ο Βιντάλ Σασούν εκπαίδευσε στις σχολές του περισσότερο από ένα εκατομμύριο κομμωτές, έγραψε τρία βιβλία ενώ επίσης είχε δική του καθημερινή τηλεοπτική εκπομπή.

Η ζωή του βέβαια δεν ήταν πάντοτε πλούσια και λαμπερή. Ο Βιντάλ Σασούν γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου του 1928 στο Λονδίνο. Οι γονείς του ήταν φτωχοί. Όταν ο πατέρας του -πωλητής χαλιών- εγκατέλειψε την οικογένεια, η μητέρα του Μπέτι, πωλήτρια σε ένα κατάστημα ενδυμάτων, αναγκάστηκε να αφήσει τον πεντάχρονο Βιντάλ και τον μικρότερο αδελφό του Ιβόρ σ’ ένα εβραϊκό ορφανοτροφείο . Μετά από έξι χρόνια όταν η Μπέτι ξαναπαντρεύτηκε πήρε και πάλι κοντά της τα παιδιά της. Ο Βιντάλ τα πήγαινε καλά με τον πατριό του Νάθαν Γκόλντμπεργκ, σύντομα όμως ξέσπασε ο πόλεμος στο Λονδίνο και η ζωή τους πήρε και πάλι την κάτω βόλτα. Το σπίτι τους στο Pertticoat Lane κατέρρευσε από τους βομβαρδισμούς, η γειτονιά εκκενώθηκε. Ό Βιντάλ ήταν παθιασμένος με το ποδόσφαιρο (και σε όλη του τη ζωή θα έμενε πιστός στη γυμναστική) και ήθελε να ασχοληθεί με αυτό επαγγελματικά, όταν όμως επέστρεψαν στο East End η αυταρχική μητέρα του επέμενε να τον βάλει εκπαιδευόμενο στο κουρείο του σοβαρού κυρίου Αντολφ Κοέν, ο οποίος τον κράτησε μετά χαράς εκτιμώντας τους καλούς του τρόπους. Το περιβάλλον όπου μεγάλωνε ο Σασούν δεν ήταν καθόλου ευνοϊκό. Σε μια εποχή που στους κινηματογράφους προβάλλονταν ταινίες που απεικόνιζαν τη φρίκη του Αουσβιτς και του Νταχάου, οι μελανοχίτωνες του Οσβαλντ Μόσλεϊ -που είχαν φυλακιστεί κατά τη διάρκεια του πολέμου αλλά τώρα ήταν και πάλι ελεύθεροι- επέμεναν ότι ο Χίτλερ είχε δίκιο και έβαλαν στόχο να διώξουν τους Εβραίους από τους Λονδρέζικους δρόμους.  Ο Σασούν αποφάσισε να υπερασπιστεί τους γείτονές του. «Οι εικόνες που βλέπαμε άλλαξαν την μορφή της οργής μας και το σλόγκαν «ποτέ ξανά» έγινε εντολή» είπε αργότερα στο περιοδικό Searchlight.

Στα δεκαεφτά του ο Σασούν προσχώρησε στην «Group 43» μια ομάδα Εβραίων πρώην στρατιωτικών που σύντομα θα είχε περισσότερα από χίλια μέλη, άνδρες και γυναίκες, πρόθυμους να πολεμήσουν τους φασίστες. Πήρε μέρος σε αποστολές για τη διάλυση συγκεντρώσεων και ομιλιών, ενεπλάκη ακόμη και στην απαγωγή του Μόσλεϊ που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε, κατάφεραν όμως να τον γυμνώσουν και να τον πετάξουν στο Πικαντίλι Σέρκους. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, ο δυναμικός Βιντάλ κατάφερε να κερδίσει τον σεβασμό των μεγαλυτέρων του. Σε μια περίπτωση η ομάδα του κατάφερε να στριμώξει μια συμμορία μελανοχιτώνων σε μια πάμπ του Κίλμπουρν με αποτέλεσμα να συλληφθούν από την αστυχνομία και να φάνε μπόλικο ξύλο. Συχνά στις εξόδους του ο Βιντάλ είχε μαζί του ένα ξυράφι και δεν απέφυγε τις συλλήψεις και τη φυλάκιση.

Το 1948 προσφέρθηκε εθελοντικά να βοηθήσει στον πόλεμο για την ανεξαρτησία του Ισραήλ. Στρατοπέδευσε κοντά στη Γάζα και η μονάδα του κατάφερε να καταλάβει ένα λόφο και να τον κρατήσει επί 17 ημέρες. Οι απώλειές τους ήταν μεγάλες, χάθηκαν περίπου οι μισοί από τους στρατιώτες που πολεμούσαν μαζί του. Μετά τον πόλεμο ήθελε να μείνει εκεί και να σπουδάσει αρχιτεκτονική, η ανάγκες όμως της οικογένειάς του που υπέφερε από  φτώχεια, τον έφεραν πίσω στο Λονδίνο. Ετσι το 1954 άνοιξε το πρώτο του κομμωτήριο, στην Μποντ στριτ στον τρίτο όροφο ενός κτιρίου χωρίς ασανσέρ. Παρ’ολες τις ανάγκες της δουλειάς έβρισκε πάντοτε χρόνο για διαδηλώσεις και οδομαχίες. Κάποτε γύρισε με τραύματα στο πρόσωπο και όταν ένας πελάτης τον ρώτησε ανήσυχος τι του είχε συμβεί, ο Σασούν απάντησε ψύχραιμα: «Τίποτα σπουδαίο, έπεσα πάνω σε μια φουρκέτα.»

Πέρασε εννιά χρόνια προσπαθώντας να τελειοποιήσει το στυλ του, και τελικά τα κατάφερε.  Το 1958, ο Βιντάλ Σασούν επηρεασμένος από τη σχολή Μπάουχάουζ δημιούργησε το «σχήμα», ένα κούρεμα που έφερε την υπογραφή του και το οποίο τον έκανε διάσημο.

Είχε κάνει τέσσερις γάμους και απέκτησε τέσσερα παιδιά, τρία από τα οποία όπως και η τελευταία του σύζυγος πέθαναν πριν από αυτόν.

Είχε ιδρύσει το Κέντρο Βιντάλ Σασούν στην Ιερουσαλήμ για την μελέτη του Αντισημιτισμού. Επιπλέον ήταν μέλος της Διάσκεψης της Βόρειας Αμερικής για τους Εβραίους της Αιθιοπίας  και το 1992 έγραψε ένα πρόλογο γεμάτο πάθος για το βιβλίο  «The 43 Group» που έγραψε ο ιδρυτής της ομάδας Μόρις Μπέκμαν.

Τα τελευταία χρόνια ο Βιντάλ Σασούν έπασχε από λευχαιμία. Αφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 84 ετών, στο σπίτι του στο Λος Αντζελες στις 9 Μαϊου.

ετών.http://www.youtube.com/watch?v=28jvlBA0RMk

Δημοσιεύτηκε στα Νέα, Σάββατο 12.05.2012

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s