Τζέφρι Ρας, Ενας ακτιβιστής στην έβδομη τέχνη

στις

Πρωταγωνιστής στο «Μεγάλο Χτύπημα», τη φετινή ταινία του Τζουζέπε Τορνατόρε, o Τζέφρι Ρας υποδύεται έναν εκκεντρικό συλλέκτη έργων τέχνης. Οικογενειάρχης με κοινωνική συνείδηση μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα σε τρεις ηπείρους και μοιάζει ικανός για κάθε ρόλο. Αλλωστε ήταν αναγνωρισμένος στο θέατρο της γενέθλιας Αυστραλίας πολύ πριν βραβευτεί με Οσκαρ στο «Σολίστα».

Geoffrey Rush in The Best OfferΜεγάλος εκτιμητής έργων τέχνης και δημοπράτης που αποκτά με κομπίνες αριστουργήματα της τέχνης, ο Βέρτζιλ Ολντμαν είναι εξηντάρης, άσχημος, υποχόνδριος και δύστροπος. Όταν μια πλούσια, αγοραφοβική κληρονόμος ζητάει τη βοήθειά του, ο Βέρτζιλ την ερωτεύεται παράφορα και μπλέκει σε μια επικίνδυνη περιπέτεια. Ο ρόλος του Βέρτζιλ στο «Μεγάλο Χτύπημα» του Τζουζέπε Τορνατόρε, ταινία που θεωρείται μια από τις καλύτερες της χρονιάς, έδωσε στον Τζέφρι Ρας την ευκαιρία για ένα ακόμη ρεσιτάλ ερμηνείας.

«Δεν είναι απλά ένας από τους καλύτερους Αυστραλούς ηθοποιούς αλλά ένας από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς, τελεία» έχει δηλώσει ο Ντέιβιντ Ντένμπυ, κριτικός κινηματογράφου στο έγκριτο λογοτεχνικό περιοδικό New Yorker, για τον Ρας, ο οποίος έγινε διεθνώς γνωστός το 1996 με τη συγκλονιστική ερμηνεία του στο «Σολίστα», που του χάρισε το Οσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου. Η ταινία ήταν βασισμένη στην αληθινή ιστορία του ταλαντούχου πιανίστα Ντέϊβιντ Χέλφγκοτ, που μεγάλωσε σε ένα μουσικόφιλο μεν αλλά αυταρχικό οικογενειακό περιβάλλον και έζησε για μια δεκαετία σε ψυχιατρείο πριν ξεκινήσει μια δεύτερη καριέρα παίζοντας σε μπαρ.

Αν και ήδη επιτυχημένος ηθοποιός του θεάτρου στην Αυστραλία, η διεθνής αναγνώριση ήρθε μάλλον αργά στη ζωή του Ρας αφού το 1996 ήταν 45 ετών. «Το ήξερα ότι τόχεις» του είπε ο Μελ Γκίμπσον δίνοντάς του το χρυσό αγαλματίδιο κατά την απονομή των Οσκαρ. Πράγματι ο Μελ το ξέρει καλά, ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο αφού οι δυο αυστραλοί ηθοποιοί στα νιάτα τους μοιράστηκαν για μερικούς μήνες το ίδιο δωμάτιο στο Παρίσι, έπαιξαν μάλιστα μαζί το «Περιμένοντας τον Γκοντό».

Συμπτωματικά ή όχι, λίγο πριν τον Σολίστα, ο Ρας, ένας από τους πιο χαρισματικούς ηθοποιούς των τελευταίων χρόνων, πέρασε μερικές από τις χειρότερες στιγμές της ζωής του. Το άγχος και οι κρίσεις πανικού τον έκαναν να φεύγει τρέχοντας από την έξοδο κινδύνου του θεάτρου. Γρήγορα όμως συνήλθε και επανήλθε στο θέατρο, το 2009 μάλιστα έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ. Πώς; Για ένα διάστημα αποσύρθηκε από το σανίδι, άρχισε να δουλεύει το ρόλο του σχιζοφρενή πιανίστα Ντέϊβιντ Χέλφγκοτ ενώ παράλληλα έκανε συμπεριφορική θεραπεία.

GR trotski

GF quillsΟ Ρας έχτισε την καριέρα του υποδυόμενος υπαρκτά πρόσωπα, ανθρώπους ασυνήθιστους, τους οποίους ο ίδιος τους έχει χαρακτηρίσει «μεθύστακες, απατεώνες, καυγατζήδες, ηλίθιους, “σοφούς παλαβούς”». Εκτός από τον Χέλφγκοτ, έχει υποδυθεί τον Τρόστκι στη «Φρίντα», τον Μαρκήσιο ντε Σαντ στο «Quills , η πένα της αμαρτίας», τον Λάιονελ Λογκ, εκκεντρικό λογοθεραπευτή του Γεώργιου ΣΤ΄ στο «Λόγο του Βασιλιά», ακόμη και την χαμαιλεοντική περσόνα του Πίτερ Σέλερς και της μαμάς του στην ταινία «Πίτερ Σέλερς για πάντα». Επίσης έχει συμμετάσχει σε μεγάλες παραγωγές όπως οι «Elizabeth», «Ερωτευμένος Σαίξπηρ», «Οι Πειρατές της Καραϊβικής», «Ο Ράφτης του Παναμά», «The Banger Sisters», «Αβάσταχτη Γοητεία» κ.α

GF barbossa

Για τη συνολική συνεισφορά του, το Arts Centre της Μελβούρνης παρουσιάζει φέτος (μέχρι 27/10) μια μεγάλη έκθεση -αφιέρωμα με τίτλο «The Extraordinary Shapes of Geoffrey Rush». Με την ευκαιρία αυτή σε συνέντευξή του στον Γκάρντιαν, ο Ρας αναφέρθηκε σε σημαντικές «στιγμές – κλειδιά» της σταδιοδρομία του: «Είμαι πάντα ευγνώμων στη μητέρα μου, η οποία [όταν ο έφηβος γιος της αποφάσισε να ακολουθήσει έναν περιπλανώμενο θίασο] είπε «θα κάνεις ότι πρέπει, αγάπη μου». Σου δίνει πολύ μεγάλη δύναμη αν ξέρεις ότι έχεις όλη αυτή την υποστήριξη όταν φεύγεις για μια τρίμηνη περιοδεία σε όλη τη χώρα. Τώρα που το σκέφτομαι, εγώ θα πανικοβαλλόμουν αν ο γιος μου δήλωνε κάτι τέτοιο.»

GR sellers

Εξίσου σημαντικά υπήρξαν τα δύο χρόνια που πέρασε στο Παρίσι σπουδάζοντας στη Διεθνή Σχολή του Θεάτρου που είχε ιδρύσει το 1956 ο μυθικός ηθοποιός και μίμος Ζακ Λεκόκ. «Ημουν εκεί στη χρυσή εποχή της σχολής στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Διδάχτηκα από τον ίδιο τον Λεκόκ. Ηταν μια πολύ ισχυρή παιδαγωγική πλατφόρμα που αξιοποιούσε την δημιουργικότητα των ανθρώπων» λέει.

GRking

Αγγλογερμανικής καταγωγής,  ο Ρας δεν είχε θεατρική παιδεία από το σπίτι του. Σπούδασε τέχνη στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1971. Η μητέρα του ήταν πωλήτρια και ο πατέρας του λογιστής. Γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1951 στην Τουγούμπα του Κουίνσλαντ, οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν πέντε ετών και η μητέρα του τον πήρε να ζήσουν μαζί με τους γονείς της στο Μπρισμπέιν.

GR menelaus

Είναι παντρεμένος από το 1988 με την αυστραλέζα ηθοποιό Τζέιν Μενέλαους, ήταν  η σύζυγος του Μαρκησίου ντε Σαντ στη «πένα της αμαρτίας». Όταν διαγνώστηκε με καρκίνο,  ο Τζέφρι διέκοψε τα γυρίσματα της ταινίας για τον Πίτερ Σέλερς στην Αγγλία και έσπευσε να της συμπαρασταθεί. Εχουν δύο παιδιά την εικοσάχρονη Αντζέλικα και τον δεκαοχτάχρονο Τζέιμς και συμφώνησαν ότι η ο Τζέφρι θα ασχοληθεί με την καριέρα του και η Τζέιν με τη φροντίδα και τη σταθερότητα της οικογένειας. Ο Ρας τους παίρνει μαζί του όταν έχει γυρίσματα. «Παλιά νοικιάζαμε σπίτι, αλλά η Τζέιν ήταν υποχρεωμένη να μαγειρεύει. Τώρα τα οικονομικά μας μάς επιτρέπουν να μένουμε στη σουίτα ενός ξενοδοχείου» λέει. Προς όφελος των παιδιών άλλωστε κάθε ταξίδι της οικογένειας Ρας αξιοποιείται παιδαγωγικά.

Κινητοποιήσεις

Ο Ρας επιστρέφει πάντα στη Μελβούρνη όπου ζει εδώ και χρόνια. Δεν οδηγεί, κινείται με το τρένο, για το σταθμό Κάμπεργουέλ μάλιστα αλλά και για να μην αλλάξει η συνολική εικόνα της περιοχής σύμφωνα με τα νέα οικιστικά σχέδια της κυβέρνησης, ο ηθοποιός συμμετέχει ενεργά στις κινητοποιήσεις των κατοίκων.

GR activist

Ο ακτιβισμός του δεν σταματάει εκεί. Ο Ρας ο οποίος εκτός από το Οσκαρ έχει κερδίσει ένα σωρό βραβεύσεις, Εμμυ, Τόνι, BAFTA και πολλές υποψηφιότητες δεν ανέχεται τις «επιθέσεις στα δημοκρατικά δικαιώματα», συμμετέχει συστηματικά σε δράσεις και δεν  χάνει ευκαιρία για δηλώσεις υπέρ αδυνάτων. Το 2012 για παράδειγμα όταν ανακηρύχθηκε «Αυστραλός της Χρονιάς» ζήτησε «να σταματήσει η υστερία σε βάρος όσων ζητάνε άσυλο» αφού ούτε οι πολιτικοί ούτε τα μέσα ενημέρωσης, «δεν μπαίνουν στη διαδικασία να εξηγήσουν γιατί οι άνθρωποι αυτοί ρισκάρουν την ίδια τη ζωή της για να κάνουν μια νέα αρχή σε μια άλλη χώρα.»

Δημοσιεύτηκε στα Νέα του Σαββάτου, 28.09.2013

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s