CineDoc – Guillem on the Edge

                                                                  CineDoc

Guillem on the Edge

Françoise Ha Van/ 52’/ 2009 / France

Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012

στις 20.00 στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών

 

Η Συλβί Γκυγιέμ είναι μία από τις σπουδαιότερες χορεύτριες της εποχής μας. Στα 19 της ανακηρύχτηκε πρίμα μπαλαρίνα στην Όπερα του Παρισιού, από τον τότε καλλιτεχνικό διευθυντή Ρούντολφ Νουρέγιεφ. Αντισυμβατική και ασυμβίβαστη σήμερα στα 46 της, δεν έπαψε ποτέ να εξελίσσεται. 

Η κάμερα την παρακολουθεί επί δύο χρόνια, από το Τόκυο στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και το Παρίσι, καταγράφοντας παρασκηνιακά όλη την προετοιμασία για τις νέες της παραστάσεις. Από τη συνεργασία της με τον Alexander Mc Queen για τον σχεδιασμό των κοστουμιών στο λονδρέζικο ατελιέ του μέχρι τις πρόβες για την παράσταση.

Παράλληλα, στο ντοκιμαντέρ προβάλλεται για πρώτη φορά μοναδικό ανέκδοτο υλικό με την Guillem να ερμηνεύει χορογραφίες των Russell Maliphant και Akram Khan, καθώς και από τη συμμετοχή της στο αφιέρωμα στη μνήμη του Maurice Béjart, το 2008.

Μετά την προβολή, η Ιστορικός Τέχνης και καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ MIR Χριστιάνα Γαλαναπούλου θα μας μιλήσει και θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού για θέματα του σύγχρονου χορού.

 Τιμή εισιτηρίου 6 ευρώ. Προπώληση: Βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ

 

Με την προβολή του ντοκιμαντέρ Guillem on the Edge, το CineDoc εγκαινιάζει τη συνεργασία του με τους κινηματογράφους Δαναό στην Αθήνα και Ολύμπιον στην Θεσσαλονίκη. Ραντεβού CineDoc λοιπόν, με την ταινία Guillem on the Edge, και την Κυριακή 22 Ιανουαρίου το απόγευμα, στον Δαναό και το Ολύμπιον!

 http://www.sylvieguillem.com

Ρόδι – το φρούτο της χρονιάς

Ανέκαθεν, σύμβολο καλής τύχης, πλούτου, γονιμότητας και ευημερίας, το ρόδι κερδίζει και πάλι τη θέση που του αξίζει  αφού εκτός από την εξαιρετική γεύση, το άρωμα και το χρώμα του, διαθέτει επιπλέον σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες οι οποίες, πολύ πριν αναγνωριστούν από σύγχρονους επιστήμονες και ερευνητές είχαν αναφερθεί από διάσημους της αρχαιότητας όπως ο Ιπποκράτης, ο Γαληνός, ο Πλίνιος και ο Διοσκουρίδης.

Ρόδια του Γεωργίου Ιακωβίδη

Είναι καρπός ιερός και αναφέρεται σε όλες τις κυρίαρχες θρησκείες. Tο ρόδι συμβολίζει τις ευλογίες του Θεού και την ανάσταση για τους ορθόδοξους χριστιανούς, είναι ένα από τα τρία ευλογημένα φρούτα (μαζί το ροδάκινο και το κεδρόμηλο) του Βουδισμού ενώ ο Μωάμεθ σε ένα απόσπασμα από το Κοράνι προτρέπει τους πιστούς του λέγοντας «Φάτε ρόδια γιατί καθαρίζουν τον οργανισμό και την ψυχή από τη ζήλεια και το μίσος».

Το«μήλο της Καρχηδόνας» κατά τους Ρωμαίους ή Punica Granatum όπως είναι η βοτανική ονομασία του ροδιού είναι μάλιστα ένα από τα πρώτα φρούτα που καλλιεργήθηκαν συστηματικά στον κόσμο.

Ροδιά, του Γιάννη Κόττη

Κατάγεται μάλλον από την εύφορη Μεσοποταμία όπου άρχισε να καλλιεργείται τουλάχιστον από το 4000π.X. και από εκεί φαίνεται πώς έφυγε για τη Δύση.  Άραβες έμποροι το έφεραν στην Ισπανία -κατά μία εκδοχή η πόλη Γρανάδα ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της ροδιάς- και από εκεί οι Ισπανοί το διέδωσαν στην Αμερική.

Στην ελληνική μυθολογία συνδέεται στενά με τρεις θεές, τη Δήμητρα, την Αφροδίτη και την Ηρα. Στην πρώτη έφερε θλίψη, όταν η κόρη της Περσεφόνη έφαγε τους επτά σπόρους – έμβλημα των Ελευσινίων Μυστηρίων- που της πρόσφερε ο Αρης.

Η δεύτερη συνδέεται άμεσα με την καταγωγή του αφού σύμφωνα με τον μύθο, η θεά του έρωτα φύτεψε για πρώτη φορά το δέντρο στην Κύπρο ενώ η τρίτη, μητέρα των θεών και προστάτιδα του γάμου και της γέννησης κατέχει το μεγαλύτερο μερίδιο του μύθου. Ο Παυσανίας στα «Κορινθιακά» του περιγράφει το -χαμένο σήμερα- χρυσελεφάντινο άγαλμα της θεάς στο ναό της που βρισκόταν στο χωριό Ηραίον κοντά στο Αργος, να κρατάει στο ένα χέρι της το σκήπτρο και στο άλλο ένα ρόδι.

ΕΝΑ ΡΟΔΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ

Οι λαοί της Μεσογείου ειδικά της Ανατολικής τιμούν στην κουζίνα τους το ρόδι, στην ελληνική γαστρονομία όμως είχε ελάχιστη χρήση. Οπως αναφέρει η Μυρσίνη Λαμπράκη στο βιβλίο της «Τα Χόρτα» (εκδόσεις Τροχαλία) το μοναδικό δείγμα χρήσης του ροδιού στην ελληνική μαγειρική -μέχρι πρότινος τουλάχιστον γιατί σήμερα τα πράγματα έχουν αρχίσει να αλλάζουν με τους μαγείρους μας να το τιμούν δεόντως– είναι μια πράσινη σαλάτα από ψιλοκομμένα πικρά χόρτα (αντίδια και ραδίκια) που σερβίρανε στην Κρήτη στα χωριά του νομού του Αγίου Νικολάου με φρέσκους σπόρους ή γλυκόξινο χυμό ροδιού.

Φαίνεται μάλιστα πώς αυτή η συνταγή είναι απομεινάρι της περιόδου που το νησί ήταν κατακτημένο από Αραβες ή Τούρκους αφού μια παρόμοια σαλάτα με φρέσκια θρούμπα, σκόρδο και πικρά χόρτα φτιάχνεται ακόμα και σήμερα στα παράλια της Τουρκίας.

Το ρόδι λοιπόν ταιριάζει θαυμάσια με τα πάντα από χορταρικά μέχρι κρέατα, και ψάρια,  ακόμη και με όσπρια ( δοκιμάστε φακές ή ρεβύθια σαλάτα με ξύδι ή πετιμέζι από ρόδι).

Μερικές πέρλες ροδιού, λίγες σταγόνες από χυμό ή άρτυμα ροδιού σε μια φρέσκια σαλάτα εποχής, (π.χ. με σταμναγκάθι, μαρούλι, ρόκα, φρέσκο κρεμμυδάκι) με φέτες από απάκι δίνουν με τα αρώματά τους μια άλλη αίσθηση δροσιάς στο πιάτο.

Κρέμα ροδιού σε φύλλα κρούστας με σος γρεναδίνης και λιωμένη σοκολάτα (http://www.dinanikolaou.gr/recipe/644)

Το ρόδι συνοδεύει εξαιρετικά όλα τα λευκά γλυκά και τις κρέμες και πίνεται ως ρόφημα ζεστό ή κρύο, σκέτος ο φρέσκος χυμός του, ή με τσάι. Μάλιστα, μόλις κυκλοφόρησε και αποξηραμένο μαζί με πράσινο τσάι (από τον οίκο τσαγιού Madras, στον Πειραιά, Νοταρά 21, τηλ: 210- 4118067, www.madras.gr) ώστε να ενισχύει με το άρωμά του και τις ιαματικές αντιοξειδωτικές ιδιότητες του, αυτές του πράσινου τσαγιού.

Fesenjoon με μπασμάτι και σαφράν

Σε άλλες χώρες, το ρόδι θεωρείται απαραίτητο συστατικό της μαγειρικής και εμφανίζεται σε δεκάδες διαφορετικά πιάτα, αλμυρά και γλυκά. Στη Γεωργία για παράδειγμα φτιάχνουν ένα πολύ νόστιμο φαγητό με ψάρι και μελιτζάνες που αποκτά ανάλαφρη γεύση χάρη στο ρόδι, στο Λίβανο μπάμιες γιαχνί με άφθονο βούτυρο και χυμό ροδιού, στην Αρμενία κοτοσαλάτα με καρύδια, καρότο, μανιτάρια και ρόδι -θα τη βρείτε στο «Ρόδι -Αγκόπ», το καλό ψητοπωλείο του Γκρικόρ και της Λαρίσα Ζατικιάν στον Κολωνό ( Κρέοντος και Ρόδου, κοντά στο σταθμό του μετρό «Σεπόλια», τηλ: 210- 5154376)- και στο Ιράν το Φεσαντζάν (βασιλικό περσικό πιάτο) που γίνεται με οποιοδήποτε κρέας, πουλερικό, ή κυνήγι, ακόμη και με κεφτεδάκια. Αυτή είναι μια πολύ ωραία εκδοχή που μπορεί να δοκιμάσει κανείς στο εστιατόριο «Αναχίτα» στο Χαλάνδρι (Χρ. Σμύρνης 3, τηλ: 210-68.91.222) του ευγενικού κυρίου Μαγκίντ από το Ιράν.

ΣΕ ΠΙΝΩ ΣΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΜΟΥ

Το ρόδι έχει βεβαίως τη θέση του και στην ποτοποιία. Δοκιμάστε μια βότκα με παγάκια από χυμό ροδιού –προσωπικά αντί για βότκα το προτιμώ με ένα φίνο τσίπουρο, όπως το “Αβατον” του Τσάνταλη που παράγεται από τα εκλεκτά σταφύλια του αγιορείτκου αμπελώνα στο Μετόχι της Χρώμιτσας – και φτιάξτε τη δικιά σας γρεναδίνη, λικέρ –βάση για πολλά κοκτέιλ, με τη συνταγή που δίνει η Μαίρη Παναγάκου στο βιβλίο της «Τα μυστικά για τα βότανα» (εκδόσεις Καστανιώτη):

«Στύβουμε, αφού κόψουμε στη μέση, 20 ρόδια. Σουρώνουμε το χυμό. Αφήνουμε σε μπουκάλι για ένα βράδυ και την επομένη το βάζουμε σε κατσαρόλα προσθέτοντας 1,5 κιλό ζάχαρη για κάθε λίτρο χυμού. Βράζουμε για μισή ώρα σε σιγανή φωτιά. Το βάζουμε σε μπουκάλι, αφού κρυώσει, και το διατηρούμε σε σκιερό και στεγνό μέρος.»

Και τις μέρες της γιορτής σερβίρετε στους καλεσμένους σας το κοκτέιλ του Τζέιμι Ολιβερ, που φτιάχνει με χυμό ροδιού και σαμπάνια, αλλά γίνεται εξίσου ωραίο και με ένα καλό αφρώδες κρασί. Κόψτε τα ρόδια στη μέση και στύψτε τα με το χέρι ή στον στίφτη των πορτοκαλιών (όχι σε αποχυμωτή γιατί ο χυμός θα πικρίσει από την υπερβολική πίεση των σπόρων). Σουρώστε και ρίξτε σε κάθε ποτήρι ένα μέρος χυμού και τρία μέρη σαμπάνιας.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ

Εκτός από τους σπόρους και τον φυσικό χυμό του ροδιού που μπορούν να προστεθούν σε φαγητά, γλυκά και ποτά υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να επωφεληθείτε από τις ευεργετικές ιδιότητες του πολύτιμου φρούτου. Στην αγορά εκτός από ροφήματα, κυκλοφορούν καλλυντικές κρέμες και λοσιόν για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια μπορείτε όμως να τα φτιάξετε και στο σπίτι ακολουθώντας μερικές απλές οδηγίες.

Φρέσκος χυμός: Για τόνωση της επιδερμίδας, βρέξτε ένα βαμβάκι, περάστε το στο πρόσωπο και ξεπλυθήτε με δροσερό νερό.

Σπόροι: Καταψύξτε τα ρόδια σε σακουλάκια, καθαρισμένα και χρησιμοποιήστε κάθε φορά την ποσότητα που θέλετε. Φτιάξτε ξύδι με σπόρους από δύο μεγάλα ρόδια, 3 φλ. τσαγιού ξύδι και ένα κλωνάρι δενδρολίβανο ή άλλο μυρωδικό της αρεσκείας σας. Αφήστε το σε βάζο ένα μήνα, σουρώστε και βάλτε το σε μπουκαλάκια. Για απολέπιση προσώπου και σώματος αναμείξτε ½ φλιτζάνι σπόρους ροδιού και ½ φλιτζάνι ζάχαρη και ανακατέψτε τα καλά με ένα κουτάλι πιέζοντας ταυτόχρονα μέχρι να διαλυθούν. Προσθέστε 2 κουταλάκια του γλυκού ελαιόλαδο και 2 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας και ανακατέψτε. Για λάμψη κάντε μια μάσκα με μισό ρόδι, 2 κ.γλ. αμυγδαλέλαιο και ½ κ.σ. μέλι. Αφήστε τη για 15 λεπτά στο πρόσωπο και ξεπλύντε.

Φλούδες: Σε ένα λίτρο βραστό νερό, ρίχνετε ένα φλιτζάνι φλούδα ροδιού και τη βράζετε για τρία λεπτά. Αφήνετε το αφέψημα να κρυώσει και το σουρώνετε. Για την καλή λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος μπορείτε να πίνετε ένα ποτηράκι του κρασιού, δέκα λεπτά πριν από το φαγητό, επί δύο εβδομάδες.

Φύλλα: Βράζετε ένα ποτήρι νερό με 8-10 φύλλα ροδιάς για δέκα λεπτά. Σουρώνετε και χρησιμοποιείτε το υγρό για πλύσεις και γαργάρες. Σε περίπτωση αιμοροϊδων π.χ. κάνετε πλύσεις τοπικά μετά από κάθε κένωση και για όσο διάστημα χρειαστεί. Για τον πονόλαιμο χρησιμοποιήστε το χλυαρό και κάντε γαργάρες 2-3 φορές την ημέρα.

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΕ ΡΟΔΙ

Φεσαντζάν (περσική συνταγή)

(Fesenjoon ή  Fesenjan)

Υλικά για 4 άτομα

½ κιλό κρέας ή κοτόπουλο σε μικρά κομμάτια, ½ κιλό καρύδια (ψίχα), χυμός ενός λεμονιού, 2 κ.σ. πελτέ ροδιού ή 1 φλ. σιρόπι ροδιού, 4 κ.σ. σταφίδες, αλάτι

Χτυπάμε τα καρύδια στο μούλτι μέχρι να γίνουν σκόνη και τα ρίχνουμε σε μια κατσαρόλα με νερό, άλλο τόσο σε όγκο. Προσθέτουμε τον πελτέ ροδιού και το χυμό λεμονιού και αφήνουμε να βράσουν για 5-10 λεπτά. Ρίχνουμε και το κρέας, αλατίζουμε και το αφήνουμε να σιγοβράσει σε χαμηλή φωτιά για αρκετή ώρα (τουλάχιστον μία) μέχρι να γίνει. Περίπου δέκα λεπτά πριν κατεβάσουμε το φαγητό από τη φωτιά ρίχνουμε και τις σταφίδες. Σερβίρεται με ρύζι στον ατμό, κατά προτίμηση μπασμάτι.

Σημείωση: Το πιάτο αυτό το δοκίμασα -σε διαφορετικές παραλλαγές- πριν από πολλά χρόνια σε σπίτι φίλων στην Τεχεράνη. Αντί για πελτέ ροδιού μπορείτε να βράσετε φρέσκο χυμό ροδιού σε ένα τηγανάκι μέχρι να μείνει το 1/3 και να δέσει, όπως προτείνει ο Γιάννης Μπαξεβάνης στο βιβλίο του «Τα καλύτερά μου» (εκδόσεις Καστανιώτη). Για 4 άτομα χρειάζονται 2 κιλά ρόδια.

Από το ίδιο βιβλίο είναι και η συνταγή για τα πουγκάκια με γέμιση από συκωτάκια πουλιών και εκχύλισμα ροδιού, τα οποία ο σπουδαίος έλληνας σεφ με τη διεθνή ακτινοβολία έχει εμπνευστεί από τα ποντιακά μαντί.  Αντί για συκωτάκια γίνονται εξ ίσου ωραία και με κιμά.

Μαντί (ποντιακό)                                                                                                                    με γέμιση από συκωτάκια πουλιών και εκχύλισμα ροδιού

Υλικά για 10 άτομα

4 ρόδια, 600 γραμμ. συκωτάκια πουλιών, 300 γραμμ. κρεμμύδι, 80 γραμμ. κονιάκ, λίγα ξυλάκια κανέλας, λίγο γαρίφαλο σκόνη, ένα ματσάκι μαϊντανό, 2 σκελίδες σκόρδο, αλεύρι για το φύλλο, λάδι, βούτυρο, αλάτι, πιπέρι

Προετοιμασία

Με λίγο αλεύρι, νερό και αλάτι ετοιμάζουμε φύλλο για άνοιγμα. Το αφήνουμε να ξεκουραστεί 1 ώρα. Ετοιμάζουμε τη γέμιση με ψιλοκομμένα συκωτάκια πουλιών, τα σοτάρουμε με ελαιόλαδο και μπόλικο κρεμμύδι ψιλοκομμένο, τα σβήνουμε με λίγο κονιάκ και προσθέτουμε λίγη κανέλα, λιγότερο γαρίφαλο, πιπέρι και αλάτι. Τα βγάζουμε από τη φωτιά μόλις πιουν όλα τα υγρά. Στύβουμε σε στίφτη τα ρόδια και παίρνουμε το χυμό τους/ Τον βάζουμε σε τηγανάκι στη φωτιά να βράσει μέχρι να μείνει ο μισός. Τον βγάζουμε από τη φωτιά και τον βάζουμε σε ένα μπολ στο ψυγείο. Ετοιμάζουμε τα πουγκάκια. Ανοίγουμε λεπτό φύλλο και κόβουμε έναν κύκλο ακτίνας περίπου 10 εκ.  Βάζουμε στη μέση γέμιση και κλείνουμε τα πουγκάκια με μια οδοντογλυφίδα.

Εκτέλεση

Βράζουμε τα πουγκάκια στον ατμό ή σε νερό για 3 λεπτά. Τα βγάζουμε και τα βάζουμε σε βουτυρωμένο ταψί. Λίγο πριν τα σερβίρουμε, τα περνάμε από τηγάνι με βούτυρο και προσθέτουμε λίγο ψιλοκομμένο κρεμμύδι, σκόρδο και μαϊντανό. Τα σερβίρουμε με εκχύλισμα ροδιού χωριστά για να τα βουτάμε όταν τα τρώμε.

Σπάσε το ρόδι

Εδώ και πολλούς αιώνες, στα ελληνικά σπίτια την ημέρα της Πρωτοχρονιάς η παράδοση θέλει να υποδεχόμαστε τον καινούργιο χρόνο σπάζοντας ένα ρόδι στο κατώφλι της πόρτας για καλή τύχη. Αρχετυπικό σύμβολο που υπάρχει στις παραδόσεις πολλών αρχαίων λαών, το ρόδι «σπάει» και στους γάμους για να φέρει καλή τύχη, γονιμότητα και ευημερία στο νέο ζευγάρι. Και όχι μόνον στην Ελλάδα. Αντίστοιχα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, στην Κίνα συνηθίζεται να δίνουν ως γαμήλιο δώρο ένα κεραμικό ρόδι ή μια εικόνα σπασμένου ροδιού και οι Βεδουίνοι σπάνε ρόδια και τα ρίχνουν μέσα στη σκηνή των νεόνυμφων, για να είναι γόνιμα φυσικά.

Το μέλλον, που βάφτηκε… Ρόδινο

(Το ρεπορτάζ είναι του  Γιώργου Φιντικάκη)

Χρήστος Γκόντιας

Όταν το 2009 ο Χρήστος Γκόντιας, μαζί με μια ομάδα δραμινών παραγωγών, αποφάσιζαν να φυτέψουν τα πρώτα στρέμματα με ροδιές σε χωράφια όπου μέχρι τότε καλλιεργούνταν βαμβάκι και σιτηρά, πολλοί τους αποκάλεσαν παράτολμους. Στον κάμπο της Δράμας, συνέχιζαν να κυριαρχούν οι παραδοσιακές καλλιέργειες, δηλαδή βαμβάκι ή σιτηρά, και τα δενδρύλια ροδιάς ήταν κάτι το άγνωστο για την πλειοψηφία των παραγωγών.

Δύο χρόνια μετά, τα πρώτα 1.700 στρέμματα έχουν γίνει 4.500, και η ομάδα παραγωγών Αγ. Αθανασίου Δράμας που αριθμεί πλέον 750 μέλη, διαθέτει τη πρώτη ελληνική καθετοποιημένη μονάδα επεξεργασίας ροδιού, με δικό της χυμοποιείο, παράγοντας τον πρώτο στην Ελλάδα φρεσκοστυμένο χυμό, που καταναλώνεται και εκτός συνόρων.

Φέτος «ταξίδεψαν» στην Αυστρία 200.000 φιάλες, που διατίθενται μόνο σε ράφια φαρμακείων, λόγω των αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων του ροδιού (τριπλάσια ποσότητα σε σχέση με το κόκκινο κρασί και το πράσινο τσάι), και πωλούνται γύρω στα 15 ευρώ το μισόλιτρο!

Στην Ελλάδα, το μισόλιτρο πωλείται προς 5-6 ευρώ στη λιανική, ενώ ο συνεταιρισμός διακινεί και συσκευασία τριών λίτρων που απευθύνεται στους χώρους μαζικής εστίασης (π.χ. ξενοδοχεία, γυμναστήρια), και πωλείται προς 20 ευρώ.

Πρόσφατα μάλιστα οι δραμινοί παραγωγοί δέχθηκαν παραγγελίες αυτή τη φορά από το Βέλγιο, και για εξαγωγές νωπού φρούτου, σε ποσότητες 20-30 τόνων. Η περίπτωση του Χρ. Γκόντια και του συνεταιρισμού Αγ. Αθανασίου Δράμας, δεν είναι η μοναδική περίπτωση παραγωγών που στράφηκαν στο ρόδι.

Ποικιλία Wonderful

Τα τελευταία χρόνια, οι εκτάσεις με ροδιές στην Ελλάδα (κυρίως της ποικιλίας Wonderful που κατάγεται από τη Φλόριντα – κάνει μεγάλα κόκκινα ζουμερά ρόδια που ωριμάζουν τον Σεπτέμβριο) έχουν πολλαπλασιαστεί και από τα 3.000 στρέμματα του 2006 φτάνουν στα 8.000- 10.000 στρέμματα, με τους ειδικούς να θεωρούν πως είναι εφικτή η καλλιέργεια σε πάνω από 25.000 στρέμματα.

Οι δρόμοι του ροδιού

Σήμερα, ροδιές καλλιεργούνται κυρίως σε Δράμα, Κιλκίς, Αργολίδα (Ερμιόνη), Ηλεία, Λακωνία, Γιαννιτσά, Ξάνθη, Λάρισα και Φάρσαλα, ενώ με το αντικείμενο ασχολούνται συνολικά 3-4 ομάδες παραγωγών, με πιο γνωστές αυτές στον Αγ. Αθανάσιο Δράμας, και στη Τούμπα Κιλκίς (η οποία έχει συστήσει και την εταιρεία «Ροδώνας», www.rodonas.gr ).

Εκτός από νωπά φρούτα, ο καταναλωτής μπορεί να βρει σε εξειδικευμένα καταστήματα ποικιλία προϊόντων (χυμούς, ποτά, αναψυκτικά, γιαούρτια, παγωτά, μαρμελάδες), καθώς επίσης καλλυντικά και συμπληρώματα διατροφής.

Ένα στρέμμα, αρχίζει να αποδίδει στην ουσία μετά τον 4ο χρόνο, παράγοντας γύρω στα 500 κιλά, ενώ το σύνολο της μέχρι σήμερα παραγωγής ανέρχεται σε περίπου 5.000 τόνους.

Προς το παρόν πάντως, η παραγωγή δε φτάνει για να καλύψει τη ζήτηση, κι έτσι γίνονται μεγάλες εισαγωγές από Ισπανία, και χώρες της Ασίας. Οι χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή είναι η Ινδία και το Ιράν, που και οι δύο μαζί παράγουν όσο όλη η Ευρώπη, ενώ τεράστιες εκτάσεις με ροδιές υπάρχουν και στο Ισραήλ.

Το κόστος της φυτείας

Όσο για το κόστος εγκατάστασης μιας φυτείας πριν από τέσσερα- πέντε χρόνια κυμαινόταν στα 13.00-1.400 ευρώ / στρέμμα, πλέον όμως έχει πέσει στα 700 ευρώ/ στρέμμα. Όπως σε κάθε αγροτικό προϊόν, έτσι και στο ρόδι, η ψαλίδα της τιμής ανάμεσα στη χονδρική και στη λιανική είναι μεγάλη.

Στη χονδρική, οι τιμές διάθεσης των ροδιών είναι 0,70- 1 ευρώ / κιλό στη χονδρική, αλλά στη λιανική αγγίζουν τα 3- 3,5 ευρώ/ κιλό. Σύμφωνα με μελέτη του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας (ΕΘΙΑΓΕ), ένας καλός οπωρώνας ηλικίας 8-10 ετών, αποδίδει 1,8- 2,5 τόνους/ στρέμμα εμπορεύσιμα ρόδια, ενώ η απόδοσή του ελαττώνεται βαθμιαία μετά το 25ο- 30ο έτος.

Θεραπευτικές ιδιότητες

•  Πλούσιο σε σάκχαρα, σε βιταμίνες Α, Β, C, μέταλλα όπως ασβέστιο, φώσφορο, κάλιο, νάτριο και σίδηρο, το ρόδι εμπεριέχει επίσης σε μεγάλες ποσότητες την αντιοξειδωτική ουσία σελήνιο. Επιπλέον,  είναι εξαιρετικά χαμηλό από πλευράς θερμίδων.
• Συμβάλει στην αποτροπή ανάπτυξης καρκινικών όγκων, HIV-1, οξείδωσης της hLDl και αρτηριοσκλήρωσης
• Βοηθά στη προστασία του καρδιοαγγειακού συστήματος
• Διακρίνεται για την αντιδιαβητική του δράση (εκχύλισμα ανθέων)
• Η κατανάλωσή του μειώνει τα συμπτώματα κατάθλιψης και απώλειας ωστικής μάζας κατά την εμμηνόπαυση
•  Έχει επίσης αντιϊκή και αντιμυκητοκτόνο δράση

ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ …και οι άλλοι

Φιφή Βερβελίδου, Ματθαίος Γιωσαφάτ, Χάρις Κατάκη. Αν είναι να τιμηθούν ως πρωτοπόροι  και προπάτορες της ψυχοθεραπείας στην Ελλάδα, αυτοί οι τρεις μεγάλοι θεραπευτές και δάσκαλοι που προέρχονται από τρεις διαφορετικές σχολές σκέψης (Αντλεριανή, Ψυχαναλυτική και Συστημική αντίστοιχα)  τι καλύτερο από το να παρουσιαστούν μαζί σε ένα βιβλίο με κείμενα τα οποία στην ουσία κρύβουν το πνεύμα και την φιλοσοφία της προσέγγισης το καθενός;

scripta manent

Αυτό το βιβλίο, λοιπόν, μόλις κυκλοφόρησε από έναν «πρωτάρη» -όπως αυτοαποκλήθηκε ο Γιώργος Κίσσας, θεολόγος –  ψυχοθεραπευτής, διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών  στην παρουσίασή του, η οποία έγινε χθες το βράδυ στο πατάρι του βιβλιοπωλείου των εκδόσεων «Αρμός» (Μαυροκορδάτου 11, Ζ. Πηγή)-  όχι όμως και πρωτάρη στα γράμματα που τα τίμησε, επίσης, δεόντως, αφού οι λέξεις του συνοδεύονται,  όπως τους πρέπει, από τους τόνους, οξεία, βαρεία και περισπωμένη και τα πνεύματά τους, ψιλή και δασεία.

Ακόμη κι έτσι, λοιπόν αν το θέλετε, αυτό το βιβλίο  μας συνδέει άμεσα με τις ρίζες και το παρελθόν της παιδείας μας, επισημαίνοντας, ακόμα κι έτσι, έμμεσα, την ανάγκη σε περιόδους κρίσης -και ειδικά σε μια περίοδο μεγάλης κρίσης σε ολόκληρη την κοινωνία, όπως η σημερινή- να μην ξεχνάμε το παρελθόν μας αν θέλουμε να προχωρήσουμε σε ένα μέλλον καλύτερο από το παρόν.

Στις σελίδες του αποτυπώνονται οι συνομιλίες – συνεντεύξεις του Γιώργου  Κίσσα με έντεκα συμβούλους – ψυχοθεραπευτές (εκτός από τους τρεις προαναφερόμενους, συμμετέχουν και οι, νεώτερης γενιάς, Αθηνά Ανδρουτσοπούλου, Κυριάκος Βλασσόπουλος, Τρύφωνας Ζαχαριάδης, Χρήστος Ζιούβας, π. Βασίλειος Θερμός, Ελένη Καραγιάννη, Δημήτρης Κυριαζής, Χριστίνα Μιχαλοπούλου) οι οποίες είχαν μεταδοθεί στην εκπομπή με τίτλο «Μαζί στα εύκολα και στα δύσκολα» από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι τον Ιούνιο του 2010 στον ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Οι προσκεκλημένοι επιστήμονες (στο βιβλίο υπάρχει το πλήρες βιογραφικό του καθενός) απαντούν από την εμπειρία του ο καθένας, εμπειρία θεωρητική και θεραπευτική, σε καίρια ερωτήματα που προκύπτουν στο πεδίο των οικογενειακών σχέσεων χωρίς να χρησιμοποιούν ειδική ορολογία αλλά με τρόπο σαφή και κατανοητό ώστε να έχουν νόημα τα λόγια τους ακόμη και για τον «άγνωστο» αναγνώστη. Ο οποίος βέβαια μέσα στους διαλόγους αυτούς δεν θα βρει συμβουλές – συνταγές, πώς θα ήταν δυνατόν άλλωστε να δοθούν σε «αγνώστους» και μάλιστα εξ αποστάσεως. Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι σε κάθε κεφάλαιο συνεντευκτής και συνεντευξιαζόμενος, σκέφτονται μαζί, συνεξετάζουν δηλαδή, «περιμένοντας και ο αναγνώστης να σκεφτεί μαζί μας» όπως αναφέρει ο Γιώργος Κίσσας στον πρόλογό του.

Τα δώδεκα κεφάλαια – συζητήσεις καλύπτουν όλο τον κύκλο των οικογενειακών σχέσεων.

Οι τίτλοι τους (αν και εδώ χωρίς τόνους και πνεύματα, παρακαλώ σας διορθωτές και επιμελητές όλου του κόσμου ενωμένοι, συγχωρείστε το Word μου   ) είναι αποκαλυπτικοί:

• Ελληνική οικογένεια: Θεμελιακές ανακατατάξεις στο σκοπό και τη μορφή της, και
• Σύγχρονα ζευγάρια: Πολυπλοκότητα, διαπροσωπική επικοινωνία και αλλαγές στους ρόλους ανδρών και γυναικών (με την Χ.Κατάκη)
• Πώς μπορώ να επιλέξω σωστά τον άνθρωπο που θα αγαπήσω και θα παντρευτώ; (με τον Μ. Γιωσαφάτ)
• Μετά τον πρώτο έρωτα… και πριν τον χωρισμό (με τον πατέρα Β. Θερμό)
• Συντροφικές διαδρομές στο χρόνο (με την Ελ. Καραγιάννη)
• Ανήλικοι γονείς, ενήλικα παιδιά (με τον Τρ. Ζαχαριάδη)
• Αλφαβητάριο για γονείς (με την Φ. Βερβελίδου)
• Η πρώτη μας σχέση (με τον Κ.Βλασσόπουλο)
• Πρώϊμες συναισθηματικές εμπειρίες: Ασφαλής δεσμός, ασφαλής εαυτός (με την Αθ. Ανδρουτσοπούλου)
• Ο “θάνατος του πατέρα“  και η αναζήτηση του “καλού ζωντανού πατέρα“ (με τον Δ. Κυριαζή)
• Ο ρόλος τους πατέρα αλλάζει (με τον Χρ. Ζιούβα)
• Αναπτυξιακοί  στόχοι της βρεφικής και πρώτης νηπιακής ηλικίας (με την Χρ. Μιχαλοπούλου)

Info

“ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ …και οι άλλοι”,

Εκδόσεις Αρμός (www.armosbooks.gr )

Ετος έκδοσης: 2011

Εελίδες 302,

Τιμή: 16,20 ευρώ

Χριστούγεννα στη “Μεγάλη Βρεταννία”

Στον ένα μπουφέ ολόφρεσκος σολομός και δίπλα του αρνίσια παϊδάκια, ψημένα και τα δύο τόσο όσο ώστε να είναι τρυφερά, ζουμερά και πεντανόστιμα. Απέναντι σπρινγκ ρολς και πουγκάκια με γέμιση γλυκοξινοκαφτερούτσικη. Στη άλλη άκρη μια παρμεζάνα Ρετζιάνο  -ολόκληρο κεφάλι σκαμμένο για τα καλά- με γέμιση ριζότο (με τρούφα και παρμεζάνα φυσικά) δίπλα σε μικρά σουβλάκια και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, ορεκτικά μεταμφιεσμένα σε επιδόρπια. Τα πραγματικά γλυκά, όμως, (μινιόν και εξαιρετικά εκτελεσμένα όπως όλα τα εδέσματα, στημένα μαζί με τα φρουτάκια στην άλλη άκρη της σάλας) ήταν αναγνωρίσιμα δια γυμνού οφθαλμού. Μια πανδαισία, δηλαδή, γεύσεων και χρωμάτων πολύ διακριτικά δοσμένων είχε ετοιμαστεί προσεκτικά -με την εποπτεία της έμπειρης οικοδέσποινας - επικεφαλής των Δημοσίων Σχέσεων του καλού ξενοδοχείου Χριστίνας Παπαθανασίου- για να φιάξει το κέφι των ανθρώπων.  Φέτος, μάλιστα, ο κόσμος μου φάνηκε ακόμα πιο πολύς -όπως έμαθα ήταν καλεσμένοι μαζί επαγγελματίες από τον δημοσιογραφικό και τον τουριστικό χώρο- και δεν μου φάνηκε καθόλου παράξενο αυτό που διέκρινα στο βλέμμα τους. Αναρωτιόντουσαν όλοι σιωπηλά πόσο και πώς θα αντέξουμε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

(Γιαυτό  ακριβώς το τελευταίο επιτρέψτε μου να κάνω μια παρένθεση. ΄Ακουσα διάφορα σχόλια, ειδικά από τους νεώτερους συναδέλφους, άλλα απαισιόδοξα κι άλλα αισιόδοξα. Προτιμώ να μείνω στα τελευταία γιατί μ’άρεσαν με την έννοια ότι γίνεται πλέον κατανοητό από όλο και περισσότερους ανθρώπους ότι στους καιρούς μας δεν μπορείς να αφήνεις τίποτα στην τύχη. Χρειάζεται να είναι κανείς ευέλικτος, αλληλέγγυος και συνεργάσιμος, να έχει Plan B. και εννοείται να είναι άριστος επαγγελματίας.)

Το παραδοσιακό κάλεσμα, λοιπόν, της “Μεγάλης Βρεταννίας” παραμονές των γιορτών είχε μικρότερη ποικιλία φέτος σε σχέση με άλλες χρονιές, ήταν δηλαδή πιο λιτό ακόμα και σε εμφάνιση αλλά κατά τη γνώμη μου ήταν πιο εκλεκτό, δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση στην ποιότητα.  Το ίδιο θα έλεγα και για το μπαρ, όπου προσφερόταν (ό,τι ήθελες να πιεις βεβαίως αλλά βασικά) Kir Royal για καλωσόρισμα και  Μετόχι Χρωμίτσα λευκό και κόκκινο, τα διαμάντια του Τσάνταλη που παράγονται  στον Αμπελώνα της Μονής του Αγίου Παντελεήμονα στο Αγιο Όρος.  (Για την ιστορία, η Οικογένεια Τσάνταλη  έχει εδώ και τριάντα πέντε χρόνια αναβιώσει και καλλιεργεί τον αμπελώνα του Ρωσικού Μοναστηριού και εδώ παράγει μερικά από τα πιο εκλεκτά βιολογικά κρασιά της, ένα λευκό από τις ποικιλίες Chardonnay και Ασύρτικο και δύο ερυθρά από Λημνιό και Cabernet Sauvignon. Ο Αγιωρίτικος αυτός οίνος  με την  ετικέτα Kromilitsa (Χρωμίτσα) ανέδειξε τον Τσάνταλη σε Μοναδικό Προμηθευτή Οίνου του Κρεμλίνου της Μόσχας.)

Μια «αμαρτία» δεν έκανα μόνο και τώρα το έχω μετανιώσει. Δεν δοκίμασα μαρσμαλόους (αφράτα και λαστιχωτά μαρεγκάκια) βουτηγμένα στο συντριβάνι της σοκολάτας. Ας είναι, ίσως του χρόνου.

Αθηναϊκά στέκια με χαρακτήρα

Το πνεύμα των γιορτών δεν πτοείται από την κρίση, ίσα ίσα μας οδηγεί σε ατμοσφαιρικούς χώρους που ανεβάζουν τη χριστουγεννιάτικη διάθεση. Εμείς σας προτείνουμε πέντε all day στέκια για στιγμές  χαλάρωσης και γευστικών απολαύσεων που έβαλαν αυτές τις μέρες τα καλά τους.

Valawritou Brasserie

Βαλαωρίτου, τηλ 210-3641530, http://www.brasserie.gr

Η Brasserie της Σοφίας Πουλουδή στον πεζόδρομο της Βαλαωρίτου

Τι να πρωτοθυμηθώ; Τον ωραίο καφέ; Τους λαχανοντολμάδες αυγολέμονο, τις σαρδέλες σχάρας, τις εξαιρετικές σαλάτες, βραστές και ωμές (αγαπημένες η ρόκα παρμεζάνα με σύκα και η πράσινη με φιλετάκια κοτόπουλου, σουσάμι και βινεγκρέτ αλλά και εκείνη με ψητές γαρίδες, αβοκάντο, τορτίγια και σος με μέλι και λάιμ), τις –χειροποίητες- πίττες; Ή μήπως ότι η σταθερά καλύτερη εδώ και δώδεκα χρόνια-αθηναϊκή μπρασερί προσφέρει επίσης βεράντα με θέα στον πεζόδρομο – μικρογραφία της πόλης; Η κουζίνα είναι ανοικτή καθημερινά από 10πμ-1πμ, την Παρασκευή το βράδυ θα ακούσετε και έντεχνο live από νεαρούς κιθαρωδούς.  Κυριακή κλειστά.

«Cafe - restaurant Mουσείου Kυκλαδικής Τέχνης»

Nεοφύτου Δούκα 4, Kολωνάκι, τηλ: 210-72.28.321-3

Το καφέ του Κυκλαδικού Μουσείου

Δεν είναι απλά ο χώρος της τέχνης που είναι επιβλητικός και σε χρόνο dt  σε έχει χαλαρώσει. Στο καφέ του Mουσείου Kυκλαδικής Tέχνης τα πάντα παρασκευάζονται επιτόπου (ναι ακόμη και τα ψωμιά, τα γλυκά και τα παγωτά) από τους ανθρώπους του catering Μπεγνής. Και ο καφές είναι Nespresso. Δοκιμάστε χάμπουργκερ με μοσχαρίσιο κιμά, σπιτική σάλτσα Bbq, καραμελωμένα κρεμμύδια και πίκλες, κοτόπουλο μαριναρισμένο με λαχανικά ατμού ή σχάρας, ψαρονέφρι με σάλτσα κονιάκ, σαλάτα με φακές και καραμελωμένο πορτοκάλι ή με σπανάκι, σύγκλινο Μάνης, σάλτσα από πετιμέζι, πασπαλισμένη με σουσάμι ενώ τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι καθαρά εποχιακά.

Πότε πάμε: Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο 10-5μμ, Κυριακή 11-5 μμ, Πέμπτη: 10πμ-8μμ, Τρίτη κλειστά.

Ειδικά για την περίοδο των γιορτών όμως είναι ανοικτό καθημερινά (και Τρίτες) όπως και το πωλητήριο του Μουσείου. Προσφέρεται μάλιστα και ένα εορταστικό μενού, το οποίο  (στην τιμή των 28 ευρώ το άτομο), περιλαμβάνει:

Moscato d’Asti, Βελουτέ από τρυφερά σπαράγγια,  Πολύχρωμα φύλλα σαλάτας με καπνιστό σολομό & μπρικ, Sorbet  μανταρίνι, Χοιρινό με δαμάσκηνα, κάστανα και καραμελωμένα κυδώνια, Μιλφέιγ με φράουλες και τέλος καφέ ή τσάι με mignardises.

Fuga

Κόκκαλη 1, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τηλ: 210-7242979

Το εστιατόριο Fuga του Μεγάρου Μουσικής

Στη γλώσσα της μουσικής σημαίνει αρμονία και ισορροπία, όμως ακριβώς αυτό είναι και το πνεύμα που διέπει τη φιλοσοφία του εστιατορίου. Ζεστή φιλοξενία, γεύσεις με μεσογειακό ταμπεραμέντο, βασισμένες στην απλότητα και με ιδιαίτερη έμφαση στην ποιότητα των πρώτων υλών.

Το μενού υπογράφουν ο σύμβουλος σεφ Αντρέα Μπερτόν, βραβευμένος με δύο αστέρια Michelin για τις επιδόσεις του στην κουζίνα του εστιατορίου του “Trussardi alla Scala” στο Μιλάνο και ο βοηθός του μόνιμος σεφ της “Fuga” Πανταλέο ντε Πίντο. Φέτος, αξίζει να δοκιμάσετε εκτός από το κλασικό ριζότο αλά μιλανέζε με σαφράν και παλαιωμένη παρμεζάνα, τη μπιστέκα φιορεντίνα ή τα μοσχαρίσια μάγουλα.

Στα συν του εστιατορίου που λειτουργεί ανεξάρτητα από τις παραστάσεις του Μεγάρου και προβλέπεται να είναι ανοικτό καθημερινά από το πρωί για καφέ, φαγητό ή ποτό (το χειμώνα στη σάλα και το καλοκαίρι στην βεράντα και τον κήπο) είναι το ήρεμο interior design  του ΄Αγγελου Αγγελόπουλου, η χαλαρή ατμόσφαιρα, οι λογικές τιμές και η υπέροχη θέα από ψηλά. Κυρίως όμως είναι ο κήπος του αυτός που σε χαλαρώνει΄ διαλέξτε λοιπόν να μπείτε και να βγείτε από την είσοδο δίπλα στο Μέγαρο.

Mama Roux,

Αιόλου 48,  τηλ: 213-0048382

Η μάμα Roux της οδού Αιόλου

Το καινούργιο γαστρονομικό διαμαντάκι της Αθήνας προσφέρει γκουρμέ απολαύσεις σε τιμές Αιόλου -δηλαδή πολύ χαμηλές- για όσους δεν γνωρίζουν το παλιό εμπορικό κέντρο της πόλης ή έχουν χρόνια να κατέβουν. Βρίσκεται σχεδόν δίπλα στο εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης και λίγα μέτρα από τη στάση του μετρό στο Μοναστηράκι.  

 

Εδώ θα κάνετε μια στάση οποιαδήποτε ώρα της ημέρας από νωρίς το πρωί για καφέ μέχρι αργά το βράδυ για ποτό αλλά και ενδιαμέσως για ο,τιδήποτε άλλο λαχταρήσει ο ουρανίσκος σας. Η πολυεθνική κουζίνα του -με  έμφαση στις γεύσεις του Αμερικάνικου νότου, της Βόρειας Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου- κάνει θαύματα, αυτό όμως συμβαίνει γιατί εκεί μέσα είναι κλεισμένοι μούλτι-κούλτι μάγειρες,  τρεις βέλγοι (δυο άντρες και μια γυναίκα), ένας σύριος και ένας ελληνοαμερικανός. Αχ ονειρεύομαι μια σούπα Μάμα Ρου, φαλάφελ, κρεμ μπρυλέ και το κρασί μου μην ξεχάσετε, ένα ποτήρι κόκκινο, παρακαλώ.

Common secret

Λεωφ. Κηφισίας 324 Κηφισιά, τηλ: 210-6233810

Το Common Secret της Μαριλένας Κορυζή στην Κηφισιά

Είναι ακριβώς αυτό που λέει το όνομά του. Ένα κοινό μυστικό –κρυμμένο σχεδόν δίπλα στον ΑΒ, λίγο πριν φτάσεις στη Χαρ. Τρικούπη δεξιά- που εδώ και μερικά χρόνια κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα στα Βόρεια Προάστεια. Και μπορεί να σου πέφτει μακρυά αν μένεις κάπου στην Αθήνα, όμως θα πας όπως κάποτε, θα την κάνεις την εκδρομή γιατί αξίζει τον κόπο να βρεθείς σε ένα χώρο σαν παλιό κηφισιώτικο σπίτι και ταυτόχρονα ζωντανό και νεανικό με τη ζεστή ατμόσφαιρα που μόνο μια καλή οικοδέσποινα μπορεί να δημιουργήσει.

Το έφιαξε η Μαριλένα Κορυζή που φροντίζει η ίδια προσωπικά την παραμικρή λεπτομέρεια, από τα home made σκονς, θα τα βρείτε συνήθως τις Κυριακές κι αν έχετε δοκιμάσει κάπου καλύτερα παρακαλώ πείτε το και σε μένα που λατρεύω αυτά τα βρετανικά ψωμάκια-, και τα μελομακάρονα -μπουκίτσες που μπορείς να τα πάρεις και σε κουτάκι, έως την ευρηματική χριστουγεννιάτικη διακόσμηση, η οποία και φέτος συμπληρώθηκε με δικά της χειροποίητα στολίδια. Δεν αναγνωρίζονται, αλλά είναι απλά απλούστατα κουτάκια αναψυκτικών βαμμένα κόκκινα, χρυσά, πράσινα, μπλε και θαλασσί, πασπαλισμένα με χρυσόσκονη.

Ανοικτό καθημερινά από τις 9 το πρωί και μέχρι όσο πάει (η κουζίνα κλείνει στις 12 το βράδυ) προσφέρεται για πρωϊνό, μεσημεριανό, απογευματινό τσάι  ή δείπνο και  για brunch τις Κυριακές. Δοκιμάστε hangover ομελέτα (με πατάτες, μανιτάρια και λαχανικά), τον μίνι δίσκο με τα σαντουϊτσάκια , σαλάτα με κατσικίσιο τυρί, ριζότο με μανιτάρια, λαβράκι  σε κρούστα πατάτας ή έστω μόνο τα γλυκά του, μιλφέιγ, σουφλέ σοκολάτας, τζιζ κέικ ή τιραμισού και θα με θυμηθείτε.

Κάθε Πέμπτη βράδυ υπάρχει Dj ενώ τις Παρασκευές τα βράδια θα ακούσετε διακριτική live μουσική. Η κράτηση δεν είναι απαραίτητη αλλά αν πρόκειται για γεύμα ή για δείπνο,  ειδικά τα Σαββατοκύριακα καλού κακού κάντε ένα τηλεφώνημα πριν ξεκινήσετε για τα βόρεια.

Δημοσιεύτηκε στα Νέα

RTW – Ο γύρος του κόσμου με ένα εισιτήριο

 Μπορείς να ονειρευτείς κάτι μέρες σαν κι αυτές ότι θα κάνεις το γύρο του κόσμου σε ογδόντα ημέρες όπως έκανε ο Φιλέας Φογκ μαζί με τον υπηρέτη του τον Πασπαρτού, ο ήρωας του Ιουλίου Βερν και ήρωας των παιδικών μας  χρόνων;  

Σίγουρα ναι. Γιατί το αν θα κάνεις το ταξίδι είναι ένα άλλο θέμα που εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες και βασικά από το χρόνο και το χρήμα που διαθέτεις. Που ναι το ξέρω παιδιά μας λείπουν αμφότερα αυτό τον καιρό. Ο Φιλέας πάντως μια χαρά τα κατάφερε, κέρδισε  μάλιστα και  το στοίχημα με το να γυρίσει μια ημέρα νωρίτερα γιατί πήγε αντίθετα προς την πορεία περιστροφής της γης και κόντρα σε όλους όσοι τον αμφισβητούσαν.  Θυμίζω τη διαδρομή του, Λονδίνο – Σουέζ – Βομβάη – Καλκούτα – Χονγκ Κονγκ – Γιοκοχάμα – Σαν Φραντσίσκο – Νέα Υόρκη – Λονδίνο με τραίνα και βαπόρια γιατί τότε τον 19^ο αιώνα αεροπορικές εταιρείες δεν υπήρχαν ακόμη.

Ενα τέτοιο ταξίδι βέβαια φαντάζει άπιαστο όνειρο ακόμη και σήμερα για τους πολλούς κι ας είχαμε μέχρι χθες τη δυνατότητα να πετάξουμε με λιγότερα από εκατόν πενήντα ευρώ αλέ ρετούρ και με τους φόρους πληρωμένους σε ένα κάρο φανταστικούς προορισμούς, τουλάχιστον μέσα στα όρια της Ευρώπης.

Η παραδεισένια παραλία του Berjaya Resort στο νησάκι Tioman της Μαλαισίας

Κι αν δεν σε έπιανε το τζετ λαγκ και ήθελες  να κάνεις καταδύσεις ή να χωθείς σε ζούγκλα Μαλαισίας, έφευγες για το νησάκι Τιομάν, έναν επίγειο παράδεισο -όρκο δεν παίρνω γιατί εμένα κόλαση μου φάνηκε με τόση ζέστη και υγρασία- πεταγόσουν μετά για  σέρφινγκ μέχρι τη Ντανάνγκ στα παράλια του Βιετνάμ γιατί εκεί είναι πιο φτηνά  τα ξενοδοχεία και ίσως καλύτερα τα κύματα από αυτά της Χονολουλού -λέμε τώρα, δεν ξέρω αν είναι αλήθεια και μακρυά από μένα αυτή η εμπειρία γιατί παθαίνω ναυτία ακόμα και στη ιδέα της σανίδας-  προσγειωνόσουν και στη Σαγκάη για ένα Σίνγκαπορ Σλινγκ ή έστω μια ζεστή σοκολάτα, την έχω δοκιμάσει δεν λέει τίποτα αλλά η θέα  τριακοσίων εξήντα μοιρών θα μου μείνει αξέχαστη από εκεί πάνω  στο Cloud 9,  το  ψηλότερο μπαρ του κόσμου  στον 87^ο όροφο του Grand Hayatt της Σαγκάης.

Η θέα από τα παράθυρα του Cloud Bar

Γιατί ανεβαίνεις ακόμη κι αν έχεις υψοφοβία  -με δύο στοπ όβερ στον 54^ο όροφο και στον 85^ο για να αλλάξεις ασανσέρ- δεν γίνεται αλλιώς, αν θέλεις να θαυμάσεις τους παραμυθένιους ουρανοξύστες την ώρα που δύει ο ήλιος στη Νότια Κίνα. Και μετά επέστρεφες στην πατρίδα μέσω Φρανκφούρτης.

Ολα αυτά και άλλα πολλά φανταστικά ταξίδια σε μέρη μαγικά αυτού του κόσμου γίνονται  πραγματικά, με ένα εισιτήριο RTW (Round the World), που σχεδιάστηκε μόλις τριάντα χρόνια πριν -κι ας ακούγεται σα να χάνεται το κόνσεπτ σε ένα πολύ μακρυνό παρελθόν- από τις κοινοπραξίες των αεροπορικών εταιρειών για  μικρούς και μεγάλους εξερευνητές με χαμηλό μπάτζετ στην ουσία.

Φαίνεται πάντως ότι καθώς τα αεροπορικά ναύλα εκτινάσσονται και πάλι στα ύψη μαζί με τις τιμές του πετρελαίου, όπως και τότε τη δεκαετία του 1980, ο σχεδιασμός ενός ταξιδιού σε κορυφαίους προορισμούς αυτού του πλανήτη με ένα και μόνο εισιτήριο αρχίζει και πάλι να αποκτά νόημα. Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται σε πρόσφατο άρθρο του στον  Independent ο Simon Calder, ένας από τους καλύτερους ανεξάρτητους ταξιδιωτικούς συντάκτες στον κόσμου, που έχει κάνει την απόλαυση του ταξιδιού επάγγελμα. Και για να το λέει αυτός κάτι θα ξέρει.

Το προϊόν αυτό, λοιπόν, το RTW, που ακούγεται σαν σύντμηση ραδιοτηλεοπτικού σταθμού μέσα σε τρία γράμματα σου αμπαλάρει το ταξίδι – όνειρο για μια ζωή.  Είναι ένας ειδικός τύπος ναύλου (παρέχεται από τις παγκόσμιες συμμαχίες Star Alliance, Sky Team, One World) ο οποίος κοστίζει σήμερα περίπου δυόμιση με τρεις χιλιάδες ευρώ (μαζί με τους φόρους) και σου επιτρέπει να πετάξεις προς όλες τις ηπείρους (στην ίδια πάντα κατεύθυνση) και να κάνεις πολλές (ακόμη και πάνω από δέκα) στάσεις σε διάφορες πόλεις  του κόσμου. Η τιμή εξαρτάται βασικά από τα μίλια και αν συνδυαστεί με airpass (κοινή τιμή εισιτηρίου μέσα στην ίδια χώρα ανεξάρτητα από την απόσταση και τη διαδρομή, όπως έχουν π.χ. ΗΠΑ, Ινδία, Βραζιλία κλπ) συμφέρει ακόμη περισσότερο.

Ναι υπάρχουν και ΄Ελληνες που το έχουν χρησιμοποιήσει και είναι ευτυχισμένοι όπως η κόρη φίλων φίλης μου καλής που αποφάσισε μαζί με τον άντρα της να πάνε κόντρα στην επιθυμία των γονιών – βλέπε γάμος σε κτήμα στα Μεσόγεια- και να ζητήσουν τα λεφτά για να κάνουν το γαμήλιο ταξίδι τους ακολουθώντας μια λάτιν διαδρομή. Και πήρανε την άγουσα προς τη Δύση με στάσεις σε Ρίο ντε Τζανέϊρο- Σαντιάγκο-  Νησί του Πάσχα – Ταϊτή – Ωκλαντ – Μπρισμπέιν – Κουάλα Λουμπούρ – Νέο Δελχί  και Ντόχα πριν προσγειωθούν στον Ελ Βενιζέλο με ένα χαμόγελο μέχρι τ’αυτιά. Γιατί ένα τέτοιο ταξίδι σε τρομπάρει με ενέργεια που δεν φαντάζεσαι. Επιπλέον το θυμάσαι για πάντα αφού όταν κάνεις το γύρο του κόσμου, οι μεγάλες εμπειρίες που αποκτάς στο δρόμο σου συνδέονται μεταξύ τους δημιουργώντας αναμνήσεις από παραλίες, πόλεις, ζούγκλες, μνημεία και συναντήσεις με ενδιαφέροντες ανθρώπους που θα διαρκέσουν μια ζωή.

Οι δικοί σου θα είναι κι αυτοί ευχαριστημένοι αν έχουν καταφέρει να συμμετάσχουν στα έξοδα του ταξιδιού, που είναι το ακριβότερο από όλα όσα βρήκα  ψάχνοντας αυτές τις μέρες αφού κοστίζει περίπου τέσσερα χιλιάρικα σε ευρώ, με όλους τους φόρους πληρωμένους.  Αν έχεις τα μισά λεφτά να διαθέσεις για εισιτήρια μόνο, μην ξεχνιέσαι,  (περίπου 2.200 ευρώ) μπορείς να κάνεις την κλασική διαδρομή προς Ανατολικά Μπανκόγκ- Σιγκαπούρη-Περθ-Σίδνεϊ-Οκλαντ-Λος Αντζελες – Νέα Υόρκη. Μέσω Λονδίνου πάντα που φαίνεται ότι εξακολουθεί ως κόμβος να προσφέρει τις πιο φτηνές λύσεις για ταξίδια του αέρα, όπως με πληροφόρησαν τουλάχιστον, δύο άξιοι και αποτελεσματικοί ταξιδιωτικοί πράκτορες η Δάφνη Μπακοπούλου από το γραφείο του Travel Plan στην Κηφισιά και ο Άλεν Ναρλιάν από τα Ιμαλάια στο Σύνταγμα που τους ζάλισα με τις ερωτήσεις μου μέσα στην τούρλα του Σαββάτου. Ετσι όμως γίνεται πάντα. Κάποιον θα ζαλίσεις όταν ψάχνεις.

Και ένα τέτοιο ταξίδι ζωής χρειάζεται βασικά πάρα πολύ ψάξιμο. Θα το ψάξεις μόνος σου -απαραίτητο το σερφάρισμα στο διαδίκτυο, όπως και η γνώση των αγγλικών  για να διαβάσεις το Rough Guide-  θα πάρεις ποικιλοτρόπως και οπωσδήποτε τη βοήθεια συγγενών,  φίλων και γνωστών, θα σταθείς και σε πάγκους βιβλιοπωλείων- στο τέλος όμως και πάλι θα σου μείνουν αναπάντητες μερικές FAQ (frequently ask questions) οπότε είναι αναγκαίο να απευθυνθείς σε κάποιον έμπειρο ταξιδιωτικό σύμβουλο που θα σου προτείνει το ιδανικό σχήμα και το πιο οικονομικό εισιτήριο βάσει των συνθηκών. Όπως έκανα κι εγώ. Χώθηκα στο Ιντερνετ για ψάξιμο μέχρι που με πήρε ο ύπνος πάνω στο πληκτρολόγιο. Μετά ξύπνησα και άφησα κατά μέρος το σερφάρισμα γιατί έπρεπε να στείλω το κομμάτι μου στη εφημερίδα αλλά με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά γιατί λατρεύω τα ταξίδια ακόμη και τα εικονικά.

info

Πληροφορίες θα βρείτε:

• Ψάχνοντας σε πάγκους και ράφια βιβλιοπωλείων όπως ο Ελευθερουδάκης (http://www.books.gr/)  που παραδοσιακά ειδικεύεται σε ταξιδιωτικά βιβλία και οδηγούς και το ROAD (Σόλωνος 71, τηλ. 210- 3616943, http://www.travelbookstore.gr/index/default.asp), το πρώτο αποκλειστικά ταξιδιωτικό βιβλιοπωλείο της Αθήνας.

Διαβάστε επίσης: «Ο γύρος του κόσμου σε ογδόντα ημέρες» του Ιουλίου Βερν σε μετάφραση Νίκου Καζαντζάκη (Συλλεκτική, ομοιότυπη έκδοση του 1931, των εκδόσεων Δ. Δημητράκου, κυκλοφόρησε φέτος από το Μούσείο Καζαντζάκη,  www.kazantzakis-museum.gr), «Ο γύρος του κόσμου σε ογδόντα χώρες» της tour leader Εύης Δημητριάδου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αιώρα, και το «No frills: The truth behind the low-cost revolution in the skies» του  Simon Calder.

• Κάντε Download το Lonely Planet Guide σε iPad ή Kindle.
• Οι ενώσεις αεροπορικών εταιρειών One World, Star Alliance, Skyteam προσφέρουν διάφορες εκδοχές γύρου του κόσμου με βάση τον αριθμό των ηπείρων, τους διάφορους σταθμούς που θέλετε να κάνετε και τα μίλια που θα διανύσετε. Αν λοιπόν θέλετε να οργανώσετε μόνοι το ταξίδι σας κάντε αναζήτηση στις ιστοσελίδες:
  http://www.oneworld.com/ow/air-travel-options/round-the-world-fares/global-explorerhttp://www.staralliance.com/en/fares/round-the-world-fare-tc/http://www.skyteam.com/en/your-trip/Round-the-World-Planner

Δημοσιεύτηκε στο ταξιδιωτικό ένθετο των Νέων, 03.12.2011

ΒΙΕΤΝΑΜ – ταξίδι

Χίλια χρόνια μετά την ίδρυσή του, που γιορτάστηκε με επισημότητα πέρισι  το 2010, το Βιετνάμ έχει γίνει ένας εξαιρετικά ελκυστικός τουριστικός προορισμός στην Ασία που μπορεί να ικανοποιήσει ακόμη και τους πιο απαιτητικούς ταξιδιώτες.  

Χώρα για πολλά χρόνια απομονωμένη και μυστηριώδης όπως και η γειτονική Καμπότζη, προκαλεί συνειρμικές αναφορές ρίγη συγκίνησης στους μεγαλύτερους που έχουν διαβάσει τον «Εραστή» της Μαργκερίτ Ντιράς (κυκλοφόρησε στα Ελληνικά το 1985 από τις Εκδόσεις Εξάντας)  και θυμούνται τη γαλλική αποικιοκρατία και τον πόλεμο του Βιετνάμ, ενώ οι νεώτεροι γνωρίζουν ελάχιστα πράγματα γι’αυτή. Πεδίο μαχών όπου κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου έγιναν οι πιο σφοδρές και μακροχρόνιες ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ Βορά και Νότου, τυπικά μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού του Βόρειου Βιετνάμ και της Δημοκρατίας του Βιετναμ (Νότιο Βιετνάμ)  αλλά ουσιαστικά μεταξύ κομμουνιστικής Ανατολής και καπιταλιστικής Δύσης, το ενωμένο από το 1976 Βιετνάμ -οργανωμένο κατά τα πρότυπα άλλων κομμουνιστικών κρατών- ανθίζει και πάλι σήμερα.

Con Dao six-senses-resort , ένας επίγειος παράδεισος στο νησί Con Dao, κάποτε τόπο εξορίας

Με ονειρεμένα resorts & spa και eco-chic ξενοδοχεία σε παραλίες μαγικές, αρώματα και γεύσεις μοναδικές -το φαγητό είναι εξαιρετικό παντού-   πλωτές

Η πλωτή αγορά Cai Rang στην πόλη Can Tho είναι μια από τις τρεις μεγαλύτερες στο Δέλτα του ποταμού Μεκόνγκ.

αγορές, περίτεχνες παγόδες και μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς αλλά και μοντέρνα τέχνη που αναπτύσσεται συνεχώς, «περιπέτειες» σε πλωτά ποτάμια, λίμνες και μυθικά θαλάσσια περάσματα ανάμεσα σε νησάκια – βράχους, σε ορεινούς όγκους που χάνονται μέσα στην ομίχλη, φυτείες καουτσουκόδεντρων, τσαγιού, καφέ και δασωμένους λόφους,  με μια θάλασσα από ορυζώνες και κυρίως με ένα λαό φιλόξενο και αισιόδοξο που αποφάσισε να ξεχάσει το σκοτεινό παρελθόν και να αξιοποιήσει ό,τι μπορεί να τον πάει μπροστά, το Βιετνάμ  προσφέρει στον επισκέπτη μια τεράστια γκάμα από ιστορικά αξιοθέατα, θαλάσσιες δραστηριότητες, οικολογικό και εναλλακτικό τουρισμό, ορειβασία, σπηλαιολογία, έως και «επαναστατικό τουρισμό» στα βήματα του Χο Τσι Μινχ, που ξεκινάει από το Μαυσωλείο του μεγάλου ηγέτη στο Ανόι .

Πολλοί τουρίστες έρχονται στο Βιετνάμ για σέρφινγκ στις ακτές ΝαΤρανγκ (Nha Trang), ΝταΝαγκ( Da Nang) και ΦανΘιετ (Phan Thiet), για τρέκινγκ στα βουνά Φανξιπάν (Fanxipan), στα Κεντρικά Υψίπεδα και στα εθνικά πάρκα ΜπαΒι (Ba Vi) και ΜπαΜπε (Ba Be), με την πλούσια τροπική βλάστηση.

Για όσους πάλι θέλουν να γευτούν τη βιετναμέζικη λαϊκή παράδοση, τις καλύτερες ευκαιρίες προσφέρουν το φεστιβάλ ΦουΝταϊ (Phu Day) αρχές Απριλίου, οι αγώνες βουβαλιών ΝτοΣον (Do Son) στη ΧάιΦονγκ (Hai Phong), το φεστιβάλ χαρταετών στην επαρχία ΝιΤουάν (Ninh Thuan), οι παραστάσεις με τις κούκλες μέσα στο νερό και οι παραστάσεις παραδοσιακής μουσικής στο Ανόϊ.

 Η παλιά Σαϊγκόν, το σημερινό Χο Τσι Μινχ,  είναι η μεγαλύτερη πόλη –και το μεγαλύτερο λιμάνι-  της χώρας, πολύβουη, χαοτική, ρευστή, εξωτική και τριτοκοσμική ταυτόχρονα, όμως ίσως για όλα αυτά μαζί και εξαιρετικά γοητευτική.

Το Ανόι πάλι είναι μια πρωτεύουσα μοναδική. Μπορεί να ακούγεται ως κλισέ όμως πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει άλλη σαν κι αυτή. Χτισμένο γύρω από τη λίμνη Χοαν Κιεμ -όπου λίγο μετά την αυγή οι Βιετναμέζοι παίζουν μπάντμιντον, κάνουν τάι τσι ή απλά απολαμβάνουν τον περίπατό τους στο πάρκο- με μια εντυπωσιακή αρχιτεκτονική – χαρμάνι  επιδράσεων γαλλικών, ρωσικών και κινέζικων, το Ανόι ισορροπεί ανάμεσα στην παράδοση και τον μοντερνισμό.

Μην παραλείψετε τη βόλτα στο παλιό εμπορικό κέντρο με τα τριάντα έξι δρομάκια-το κάθε ένα αφιερωμένο σε μια διαφορετική  συντεχνία- που λειτουργεί από τον 11 αιώνα.

Και αν αναζητάτε λίγη γαλήνη επισκεφθείτε οπωσδήποτε το ΒαΜιεου (Van Mieu), τον Ναό της Λογοτεχνίας και το Κουοκ Του Τζιαμ (Quoc Tu Giam), το αρχαιότερο Πανεπιστήμιο της Ασίας που άρχισε να λειτουργεί το 1076 με σπούδαστές τους γόνους της αριστοκρατίας και των μανταρίνων. Πίσω από τους ψηλούς πέτρινους τοίχους του, ανάμεσα σε αρχαία φραντζιπάνια και λιμνούλες με άνθη λωτού κρύβεται ένα ιερό αφιερωμένο στο Κομφούκιο και μερικοί από τους πιο σημαντικούς ιστορικούς θησαυρούς του Βιετνάμ.

 Ινφο

• Πληροφορίες για το Βιετνάμ θα βρείτε στη διεύθυνση:  www.vietnamonline.com

• Το Πανόραμα του Βιετνάμ που οργανώνει το γραφείο Tradewinds Hellas (www.tradewinds.com.gr , Αθήνα, τηλ: 210-3640500, Θεσσαλονίκη, τηλ: 2310-632572)  σας ταξιδεύει στις πόλεις  Ανόι (Sunway Hotel), Χαλόνγκ ( Baya Cruise), Χουέ (Huong Giang), Χόι Αν ( Riverside Resort), Καν Το ( Victoria) και Σαϊγκόν ( Rex Hotel). Οι τιμές ξεκινάνε από 1.850 € κατ’ άτομο σε δίκλινο με τα πάντα πληρωμένα (χωρίς φόρους αεροδρομίων και έξοδα για την έκδοση της βίζας)  Αν προτιμάτε να ταξιδέψετε μόνοι οι τιμές για ένα οκταήμερο ταξίδι στο Ανόι ξεκινάνε από 730 ευρώ το άτομο σε δίκλινο δωμάτιο (π.χ. Calypso hotel – 3*). Στην τιμή περιλαμβάνονται  τα αεροπορικά εισιτήρια, οι μεταφορές και πέντε διανυκτερεύσεις.

Δημοσιεύτηκε στο ταξιδιωτικό ένθετο των Νέων, Σάββατο 03.12.2011

Γλυκά Ανατολής από το Cine Doc

“Γλυκά Ανατολής”, του Άγγελου Αμπάζογλου

την Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011 στις 20.00

στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών

Μέσα από την ιστορία του Μουσταφά, ενός 16χρονου Τούρκου που εργάζεται ως μαθητευόμενος ζαχαροπλάστης στην Γκαζιαντέπ, την «πρωτεύουσα του μπακλαβά» στην Ανατολική Τουρκία, το ντοκιμαντέρ «Γλυκά Ανατολής» ανακαλύπτει τα μυστικά της Ανατολίτικης ζαχαροπλαστικής που είναι το αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης παράδοσης: το επιστέγασμα μιας συνεργασίας Ελλήνων, Αράβων και Γάλλων αρχιμαγείρων που για αιώνες εργάστηκαν αρμονικά, καταφέρνοντας να συνδυάσουν τις παραδόσεις και τα έθιμα των χωρών τους για να δημιουργήσουν γλυκίσματα γευστικής τελειότητας.

Το ντοκιμαντέρ είναι μια διεθνής συμπαραγωγή της ΕΡΤ με το ARTE, και την CYCLOPE PRODUCTIONS στα πλαίσια της «Κωνσταντινούπoλης, Πολιτιστικής Πρωτεύσας 2010».

Όλοι οι θεατές με εισιτήριο CineDoc κερδίζουν  20% έκπτωση στο Boxes n’ Foxes (Αρχελάου 23, Παγκράτι τηλ: 210 7241233 begin_of_the_skype_highlighting            210 7241233     end_of_the_skype_highlighting) έως 31/12/2011, ενώ ένας τυχερός θα κερδίσει ένα «πονηρό»χειροποίητο κουτί με περιεχόμενο έκπληξη.

Μετά την προβολή θα δοκιμάσουμε σιροπιαστά γλυκά - ευγενική χορηγία του Στέλιου Παρλιάρου.

 Σας περιμένουμε όλους!
γράφει το δελτίο τύπου του CineDoc που οργανώνει πολύ ενδιαφέρουσες προβολές σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο και πολύ λυπάμαι που δεν θα μπορέσω να δω αυτό το ντοκιμαντέρ ούτε να δοκιμάσω τα (υπέροχα) γλυκά του Κωνσταντινουπολίτη φίλου μου Στέλιου Παρλιάρου. Οσοι προλαβαίνετε πηγαίνετε γιατί αξίζουν τον κόπο αυτές οι προβολές.

Ενα κλικ στο :http://www.cinedoc.gr/ θα σας πείσει.

Η Κάριν, ετών 43, μπορεί να θανατωθεί

΄Εκανε ευθανασία αλλά δώρισε τα όργανά της

Για πρώτη φορά στην ιστορία της Ιατρικής ο τερματισμός της ζωής ενός ανίατου αρρώστου συνδέεται με την άμεση μεταμόσχευση οργάνων. Η Κάριν, μια νέα γυναίκα, μόλις 43 ετών στο Βέλγιο αποφάσισε ότι θέλει να δώσει τέλος στη ζωή της μέσα στο χειρουργείο και τα όργανά της να μεταμοσχευθούν σε ασθενείς που τα χρειάζονται.

Οι απαιτούμενες ιατρικές πράξεις αυτής της παγκόσμιας πρεμιέρας έγιναν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Αμβέρσας μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα αλλά χρειάστηκαν αρκετά χρόνια μέχρι να έρθουν στο φως της δημοσιότητας.

Ο ιατρικός κόσμος δεν έχει ενημερωθεί ακόμη, οι σχετικές πληροφορίες διαρέουν με το σταγονόμετρο, ενώ από την πρώτη στιγμή κιόλας άρχισαν να εγείρονται πάρα πολλά ερωτήματα, σε επίπεδο ηθικής και δεοντολογίας.

Το γεγονός πάντως ότι μια ομάδα Βέλγων γιατρών προχώρησε στην θανάτωση μιας γυναίκας, αμέσως μετά της αφαιρέθηκαν νεφρά, πάνγκρεας και ήπαρ –το οποίο κόπηκε στα δύο- για να μεταμοσχευθούν στη συνέχεια σε πέντε λήπτες που περίμεναν με αγωνία, ανήκει ήδη στο παρελθόν.

Ο Πάτρικ Βίφελς, οικογενειακός γιατρός και φίλος της Κάριν επί είκοσι χρόνια, και ο Πάτρικ Κρας, νευρολόγος και Πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας στην Πανεπιστημιακή Κλινική της Αμβέρσας ο οποίος έπρεπε να πάρει και την τελική απόφαση για να γίνει η –παγκόσμια πρώτη- λήψη οργάνων μετά την ευθανασία, ήταν οι εμπειρογνώμονες που εξέτασαν την Κάριν και έδωσαν την συγκατάθεσή τους για τον προγραμματισμένο θάνατό της.

Η απόφαση ήταν αποκλειστικά δική της, υποστηρίζουν και οι δύο όμως ακόμη και αν επιμένουν ότι όλα έγιναν σύμφωνα με το νόμο, κάποιοι το αμφισβητούν.

Σύμφωνα με πρόσφατο εκτενές δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Zeit (http://www.zeit.de/2011/43/DOS-Euthanasie), το πρωί της 29ης Ιανουαρίου του 2005, η Κάριν Γκέερτς –το όνομα έχει για ευνόητους λόγους αλλαχτεί από τη σύνταξη της εφημερίδας- εισάγεται στην Πανεπιστημιακή Κλινική της Αμβέρσας.

Κοντά της βρίσκονται τα τρία παιδιά της –από 17 μέχρι 21 ετών- και ο φίλος της. Αποχαιρετίζονται πίνοντας όλοι μαζί ένα τελευταίο ποτήρι λευκό κρασί. Τα παιδιά είναι πολύ συγκινημένα. Κλαίνε σιωπηλά. Η απόφαση της μητέρας τους όμως είναι αμετάκλητη. Γιατί;

Μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο η Κάριν έχει μείνει ανάπηρη και παρ’όλες τις προσπάθειές της επί ένα χρόνο δεν έχει πια ελπίδες ίασης ή βελτίωσης. Εξακολουθεί να είναι όμορφη και αθλητική, δεν μπορεί όμως να αυτοεξυπηρετηθεί.

Το οπτικό κέντρο της παρουσιάζει δυσλειτουργίες, δεν έχει αίσθηση του χώρου και η μουσική δεν αρκεί για να της φιάξει τη διάθεση. Θέλει να πεθάνει όπως και η φίλη της η Λυς που έπασχε από καρκίνο και ο κοινός τους γιατρός της χορήγησε τη θανατηφόρο δόση.

Η ένεση, συνήθως, γίνεται στο σπίτι του ασθενούς. Η περίπτωση της Κάριν όμως είναι ξεχωριστή αφού πρόκειται επιπλέον να δωρίσει και τα όργανά της. Γι’αυτό και το πρωί της 29ης Ιανουαρίου 2005 θα εισαχθεί στο νοσοκομείο. Φαίνεται μάλιστα ότι αυτή η απόφασή της –μόλις λίγες ημέρες πριν από το τέλος- καθόρισε και την έγκριση της αίτησής της.

Δίπλα της βρίσκονται οι γιατροί Κρας και Βίφελς και ένας «συνοδός θανάτου» («Sterbehilfer») ενώ η ομάδα των χειρουργών περιμένει στο διπλανό θάλαμο. Στις 13.30 ο Πάτρικ Κρας της κάνει την ένεση. Οι δύο ομάδες έχουν συμφωνήσει να μη δώσουν καμμιά πληροφορία στη δημοσιότητα για την πρωτοφανή πράξη τους.

Διστάζουν προς το παρόν φοβούμενοι τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης. Η πρώτη επιστημονική δημοσίευση έγινε το 2009 σε ένα ιατρικό περιοδικό –ακολούθησαν άλλες τρεις- ενώ την ίδια χρονιά σε μια βελγική τηλεοπτική εκπομπή παρουσιάστηκαν αποσπάσματα από την τελευταία συνομιλία της Κάριν με τον Βίφελς, ο οποίος τη βιντεοσκόπησε ως ενθύμιο για τα παιδιά της αλλά και για δική του ασφάλεια.

Στη γειτονική Γερμανία, πάντως όπου και μόνο η λέξη ευθανασία προκαλεί τρόμο αφού έχει συνδεθεί με τον ναζισμό, ειδήμονες αμφισβητούν το εγχείρημα κυρίως για λόγους ηθικούς. Ο ψυχίατρος Μάνφρεντ Βόλφερσντορφ π.χ. επισημαίνει ότι στην περίπτωση της Κάριν δεν είχαν εξαντληθεί οι πιθανότητες για την αποκατάσταση των βλαβών.

Σύμφωνα με τον διεθνώς αναγνωρισμένο ειδικό στην κατάθλιψη και την πρόληψη των αυτοκτονιών, η ανάπηρη γυναίκα «είχε επείγουσα ανάγκη μακρόχρονης και εντατικής θεραπείας και χρειαζόταν υποστήριξη».

Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στο Βέλγιο. «Είναι καιρός πια να αρχίσει μια μεγάλη συζήτηση. Να μαθευτεί ότι μπορεί να γίνει ευθανασία και ταυτόχρονα μεταμόσχευση οργάνων» υποστηρίζει ο Βίφελς. Το θέμα όμως δεν είναι και τόσο απλό αφού πίσω από αυτές τις διαδικασίες κρύβεται ένας χορός εκατομμυρίων.

Ο Βίφελς σκιαγραφεί αποκαλυπτικά την κατάσταση: «Το γεγονός ότι δεν συνέβη ποτέ πριν κάτι ανάλογο στην ανθρώπινη ιστορία ίσως οφείλεται και στο φόβο των ανθρώπων ότι μπορεί να γίνει κατάχρηση. Κάποιοι πάμπλουτοι άνθρωποι μπορεί να χρειάζονται ένα πάγκρεας και να υπάρχει ένας συμβατός δότης, άρρωστος μεν αλλά όχι ετοιμοθάνατος. Και ίσως μου προσφέρουν 10 εκατομμύρια ευρώ για να τον πείσω να δωρίσει τα όργανά του».

Αναμνηστικό βίντεο

«Θέλω να απαλλαγώ από το σώμα μου. Δεν πάει άλλο» λέει η Κάριν στον Πάτρικ Βίφελς, που μαγνητοσκόπησε την τελευταία σαραντάλεπτη συνομιλία τους δύο ημέρες πριν από τον θάνατό της για να τη θυμούνται οι συγγενείς της αλλά και για τη δική του ασφάλεια.

«Πώς περνάτε την ημέρα σας;» τη ρωτάει. «Κάθομαι στην καρέκλα. Βαριέμαι». Μερικές φορές η Κάριν μοιάζει σα να ψάχνει τις λέξεις. Υπογραμμίζει τις φράσεις της με χειρονομίες του δεξιού της χεριού. Το αριστερό μένει ακίνητο.

Δείχνει παράξενα ασυγκίνητη. Τις τελευταίες ώρες θα ήθελε κοντά της τον φίλο της και τα παιδιά. Όχι και να τους υποχρεώσει.«Μου είναι αδιάφορο αν το θέλουν ή όχι».

Η Κάριν χαμογελάει συχνά, στη συνέχεια όμως η έκφρασή της σβήνει και πάλι. Μπορεί να διαβάσει ή να δει τηλεόραση; Οχι αλλά ακούει μουσική. Κάποια στιγμή ο Βίφελς δείχνει ένα βιβλίο. «Zoals ik het wil» («Όπως το θέλω») είναι ο τίτλος του. Πρόκειται για συνεντεύξεις ασθενών οι οποίοι αποφάσισαν να πεθάνουν συνομιλώντας με τον γιατρό. Της το έχει διαβάσει ο φίλος της, λέει η Κάριν.

Αρχικά η κατάστασή της βελτιωνόταν, η πρόοδος όμως δεν συνεχίστηκε. Η καθημερινές θεραπείες την απελπίζουν, το χειρότερο από όλα όμως είναι η εξάρτησή της από τους άλλους. Δεν αντέχει άλλο πια. «Αυτό δεν είναι ζωή, αυτό είναι κόλαση.»

Αριθμητικά

• 80% των Γερμανών δηλώνουν ότι θα ήθελαν να δοθούν τα όργανά τους μετά θάνατον για να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους αλλά μόνο το 18% έχει κάρτα δωρητή οργάνων

• 1040 περιπτώσεις ευθανασίας στο Βέλγιο υπολογίζεται ότι έγιναν το 2007 στην περιοχή της Φλάνδρας όμως μόνο οι μισές δηλώθηκαν στην Επιτροπή για τον Ελεγχο Καταχρήσεων, όπως επιβάλλεται. Στο 17% από αυτές δεν παρουσιάστηκε η υποχρεωτική έγγραφη αίτηση του ενδιαφερόμενου να πεθάνει, όμως μόνο μία περίπτωση προωθήθηκε στον Εισαγγελέα.

• 705 Βέλγοι ασθενείς θανατώθηκαν με ευθανασία το 2008, οι 141 από αυτούς έπασχαν από νευρομυϊκές παθήσεις και θα μπορούσαν να γίνουν δότες

• 75 δευτερόλεπτα μετά την ανακοπή της ς νεογνών, στις ΗΠΑ θεωρούνται νεκρά και η καρδιά τους μεταμοσχεύεται σε άλλα βρέφη

• 2,9 ήταν το 2001 στην Ελλάδα η αναλογία αριθμού μεταμοσχεύσεων από πτωματικούς δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού, και αντίστοιχα 32,5 στην Ισπανία, 20,2 στην Πορτογαλία, 23,7 στην Αυστρία και 21,6 στο Βέλγιο.

Δημοσιεύτηκε στα Νέα, 01.11.2011

“6 ΜΟΙΡΕΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ” – δελτίο τύπου

Δελτίο Τύπου

“6 ΜΟΙΡΕΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ”

 Η χορευτική ομάδα Indigo Fera  παρουσιάζει την παράσταση  χορού:

«6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα»

σε χορογραφία Ρένας Κωνσταντάκη και Yumiko Yoshioka

για τρεις μόνο παραστάσεις στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Παρασκευή, 02 Δεκεμβρίου, Σάββατο 03 Δεκεμβρίου, Κυριακή 04 Δεκεμβρίου

Εναρξη: 21.00

Χώρος:

Θέατρο του Ιδρύματος “Μιχάλης Κακογιάννης”, (Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα)
Τιμές εισιτηρίων: 15,00€  & 10,00€ μειωμένο (για φοιτητές, ΑΜΕΑ,ανέργους και για κατόχους κάρτας ατέλειας).

Από τις σημαντικότερες παρουσίες στο χώρο του butoh διεθνώς, η Yumiko Yoshioka  συνεργάζεται σταθερά με την Indigo Fera Art Productions και τη Ρένα Κωνσταντάκη από το 2007. Αυτή τη φορά το ενδιαφέρον των δύο χορογράφων στρέφεται στις 6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα, την ώρα που έχουμε το λυκόφως η το λυκαυγές , στην αρχή και το τέλος της ημέρας. Ειναι μια στιγμή ποιητική, ονειρική, η οποία μας επιτρέπει να συνδεθούμε με την ομορφιά της φύσης, άρα και της ζωής.  Tην ώρα εκείνη είναι χαρακτηριστική η απουσία σκιών. Οι μορφές είναι δυσδιάκριτες, επιτρέποντας έτσι να φανερωθεί καθαρά μια καινούργια μορφή, προερχόμενη από την επαναληπτική διεργασία των εμπειριών μας.

Το έργο πραγματεύεται την αγωνιώδη αναζήτηση επαφής με τους άλλους και τον ίδιο μας τον εαυτό.  Εμφαση δίδεται στην ανακάλυψη και μάχη με τις σκιές των άλλων και της δικής μας σκιάς, η οποία, ως αναπόσταστο μέρος του εαυτού μας, συμβολίζει τις άγνωστες πλευρές των άλλων και του εαυτού μας. Χορός,φως,βίντεο, ενταγμένα σε ένα λιτό σκηνικό που παραπέμπει σε Ιαπωνέζικη αισθητική, συνομιλούν και δημιουργούν ένα χώρο μέσα στον οποίο διαδραματίζεται η υπόθεση του έργου.

Σε μία παράσταση διάρκειας 60′ η Yumiko Yoshioka μεταμορφώνεται από παιδί σε ενήλικα και στη διαδρομή αυτή περνάει από την αφέλεια στο πόνο και τελικά στη συμφιλίωση. Σε ένα μίνιμαλ σκηνικό περιβάλλον χορεύει με σκιές που εμφανίζονται και χάνονται. Ο Ruben Antoniano Villalobos βγαίνει απο τη σκιά, τη συνοδεύει σε ένα ντουέτο και χάνεται πάλι σαν σκιά.

Εμπνευσμένο από το Γερμανικό εξπρεσιονισμό, το σουρεαλισμό και το κίνημα dada, το butoh δεν έχει προκαθορισμένη μορφή ή φόρμα. Χρησιμοποιεί το σώμα σαν ένα ζωντανό εξελισσόμενο υλικό, που δημιουργός του είναι η ίδια η ζωή. Ο χορός ενυπάρχει. Το σώμα, ένα μεταβαλλόμενο γλυπτό, διαμορφώνεται από τη ζωή και ειδικότερα από την ατομική ζωή καθενός από εμάς. Αναζητά τη καθαρή συνείδηση, την ατομική αναγκαιότητα σε κάθε στιγμή. Παράγει το δικό του χώρο και χρόνο, προβάλλοντας εσωτερικές, προσωπικές και αρχέγονες ποιότητες κρυμμένες μέσα μας.

Η Ρένα Κωνσταντάκη και η Yumiko Yoshioka έχουν συνεργαστεί για άλλες δύο παραστάσεις, το “ΕΝ ΟΝ” και “ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΙΡΙΔΑΣ”.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

 ΣΥΛΛΗΨΗ: Ρένα Κωνσταντάκη

ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑ: Ρένα Κωνσταντάκη / Yumiko Yoshioka

ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: Σοφία Κουμπλή

ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ: Μαρία Χανιωτάκη

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ: Τάσος Παπαιωάννου

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Αντώνης Βολανάκης

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΦΩΤΙΣΜΟΥ: Νίκος Βλασόπουλος

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ VIDEO: Λουίζος Ασλανίδης/ Φάνης Καραγιώργος

ΧΟΡΟΣ: Yumiko Yoshioka/ Ruben Antoniano Villalobos